MYSTERY & FANTASY CLUB

Περί θανάτου κι άλλων ασθενειών

2012-02-07T15:59:00.000+02:00

Περίθανάτου κι άλλων ασθενειών

(Εξομολογήσειςενός πρώην αριστεριστή.)

Η ένωση της ψυχής με τοσώμα

δεν είναι με κανένα τρόποανώτερη

απ' το χωρισμό τους.
ΠΛΑΤΩΝΑ(Νόμοι,828D).

Θα σου φανεί παράξενο, αλλά ποτέ δεν φοβήθηκα τοθάνατο. Αντίθετα, τρέμω τα γερατειά. Πρόκειται για την ασθένεια με τουςπερισσοτέρους θανάτους στην ιστορία της ανθρωπότητας. Καμιά άλλη ασθένεια, ούτεπόλεμος, ούτε φυσική καταστροφή δεν αφάνισε τόσες ζωές. Η ιατρική, δεν κατάφερενα βρει ένα φάρμακο, ένα εμβόλιο, μια θεραπεία, όπως για τόσες άλλεςθανατηφόρες ασθένειες. Αυτό που ισχυρίζεται ότι πέτυχε η Γηριατρική είναι ναπαρατείνει τα γηρατειά. Ας μη γελιόμαστε όμως. Κανείς δεν θέλει να ζήσειπερισσότερα χρόνια ως γέρος, αλλά όλοι θέλουν να ζήσουν περισσότερο ως νέοι η,έστω, ως μεσήλικες. Όλα τα πειράματα και οι έρευνες περί αθανασίας είναιμπούρδες. Ας πάρουμε για παράδειγμα την κρυογονική. Ποιος λογικός άνθρωποςθέλει να καταψυχτεί γέρος και να αποψυχτεί εκατό χρόνια αργότερα γέρος. Εκτόςαπό την φυσιολογική άνοια, θα έχει και μια ιστορική τρύπα εκατό ετών. Άσε πουδεν θα μπορεί να καταλάβει τι του γίνεται. Θα πάθει πολιτισμικό σοκ. Σαν τημάνα μου, που όταν πρωτάκουσε για τις ηλεκτρικές σκούπες από την αδελφή της πουζούσε στην Αμερική, τη δεκαετία του ’50, νόμιζε ότι πρόκειται για σκούπες πουσκουπίζουν από μόνες τους. Και να σκεφτείς ότι ζούσε στον καιρό της. Αλλά σεάλλο τόπο. (γέλιο)

Την πρώτη φορά που με απασχόλησε το θέμα τουθανάτου ήταν στα δεκαεπτά μου, όταν μια ξαδέλφη μου, μεγαλύτερη κατά πέντεχρόνια, μου έκανε στοματικό έρωτα. Ήταν η πρώτη μου φορά. Η καρδιά μου χτυπούσετόσο δυνατά την ώρα του οργασμού που αναρωτήθηκα πως είναι δυνατόν να μηνπεθαίνουν οι άνθρωποι αυτή ακριβώς τη στιγμή. Αργότερα, έμαθα ότι πεθαίνουν. Όχι όλοι. Μερικοί τυχεροί...(γέλιο). Πάντως η λίσταδεν είναι μικρή. Μιλάω για τον περίφημο ''Γλυκό Θάνατο''....... Θες ονόματα;…..

Για κάποιο λόγο, που δεν θυμάμαι πια, από μικρόςτην έβρισκα να συχνάζω στα νεκροταφεία. Στην Ευαγγελίστρια, στη Θεσσαλονίκη,στο Α’ νεκροταφείο, στην Αθήνα, στο Père Lachaise, στο Παρίσι. Ένιωθα μιααγαλλίαση ανάμεσα στους νεκρούς. Μια ηρεμία. Περνούσα ώρες πολλές κάνονταςδιάφορα πράγματα, όπως κάνουμε στα δημόσια πάρκα, αλλά κυρίως διαβάζοντας. Ταδυο πρώτα μου χρόνια στο Παρίσι μελετούσα για το πανεπιστήμιο στο νεκροταφείο.Ένιωθα σα να είμαι σε υπαίθρια γκαλερί. Έπαιρνα το κολατσιό μου και τον καφέκαι πήγαινα πικ-νικ. Περπατούσα και διάβαζα τις επιτύμβιες πλάκες στους τάφους,χάζευα τις φωτογραφίες των πεθαμένων. Θαύμαζα τα ωραία αγάλματα και καμιά φοράδιάβαζα δυνατά Καρυωτάκη. Και Καβάφη. Υπάρχει ερωτική ατμόσφαιρα στανεκροταφεία. Φανταζόμουν και τον τάφο μου. Ένα μεγάλο λευκό αυγό. Σαν τοΚοσμικό Αυγό πριν τη δημιουργία του κόσμου. Πόσο κράτησε αυτή η εμμονή; Μέχριτα είκοσιδυό μου. Μετά άρχισα να συχνάζω σε καφενεία και σε μπαρ. Άφησα τουςχώρους των πεθαμένων κι άρχισα να συχνάζω στους χώρους των μελλοθάνατων. (γέλιο)

Τότε ήταν που η καύση άρχισε να φαντάζει ελκυστικότερη από την ταφή. ‘’Et vogue le navire…’’. Τι ωραία αυτή η ταινία του Φελλίνι.

Αυτό που μισώ επίσης είναι οι χρόνιες αρρώστιες καιη αναπηρία, που σε ρίχνουν στο κρεβάτι για καιρό και σε ταπεινώνουν με πόνο καιαδυναμία αυτοεξυπηρέτησης, που σε παραμορφώνουν, που σου στερούν την ικανότητανα σκέφτεσαι η να έχεις ερωτική ζωή, που προκαλούν τον οίκτο των άλλωνσυνανθρώπων σου. Είναι εξευτελιστικό να σε λυπούνται οι άλλοι. Θυμάμαι τονπατέρα μου, στο τέλος του ’80, που τον έλιωσε ο καρκίνος σαν οδοστρωτήρας. Τοπαραμόρφωσε. Όταν τον είδα άρχισα να κλαίω, όχι γιατί επρόκειτο να πεθάνει αλλάγιατί δεν μπορείς ν’ αφήνεις τον κόσμο αυτό χωρίς μια αξιοπρεπή εικόνα. Τοήξερε αυτό. Ήταν περήφανος άνθρωπος. Κάθε φορά που χτυπούσε το κουδούνι του πατρικούμας, μου έλεγε να πω ότι κοιμάται. Δεν ήθελε οι συγγενείς και οι φίλοι να τονλυπούνται έτσι, άσχημο και σκελετωμένο, χωρίς τα ωραία καλοχτενισμένα κατσαρά τουμαλλιά. Υπήρξε ωραίος άντρας ο πατέρας μου στα νιάτα του. Σε μια παλιάφωτογραφία, μπροστά στο Λευκό Πύργο, στη Θεσσαλονίκη, με μαύρα γυαλιά ηλίου,αλά Ωνάσης, και μια ωραία κουστουμιά με σταυρωτό σακάκι, κρατούσε μ’ αυτοπεποίθησηαγκαζέ, την κατά 20 πόντους ψηλότερη μητέρα μου, σαν τρόπαιο. (γέλιο)

Τελικά, ο καλός θάνατος, είναι ο απροσδόκητος θάνατος, ο ξαφνικός.

Τη δεκαετία του ’60 μέναμε σε μια πολυκατοικία στηοδό Φιλίππου, στη Θεσσαλονίκη, δίπλα στην Αρχαία Αγορά. Αριστοτέλους. Τότε οιπολυκατοικίες ήταν σαν μικρά χωριά. Δεν υπήρχε φόβος για τίποτα και τα κλειδιάήταν επάνω στις εξώπορτες όλη μέρα. Θυμάμαι τις γειτόνισσες να μπαινοβγαίνουνστο σπίτι μας για να δανειστούν ζάχαρη η καφέ, αλλά και να μας αφήσουν κάποιοκομμάτι γλυκού η κάποιο πιάτο φαγητού που ετοίμασαν νωρίτερα. Ο αδελφός μου κιεγώ πηγαίναμε στο γυμνάσιο. Η αδελφή μου ήταν μεγαλύτερη κατά έξι χρόνια καιφοιτούσε στο νομικό τμήμα του Αριστοτέλειου. Είχε μια κολλητή φίλη καισυνφοιτήτρια, που έμενε κι αυτή με την οικογένεια της στη ίδια πολυκατοικία. Οπατέρας της ήταν στρατιωτικός κι όταν έγινε το πραξικόπημα το ’67, τοναποστράτευσαν ως ‘’δημοκρατικό’’. (γέλιο) Άκου εκεί…δημοκρατικός. Σοβαρό παράπτωμα την εποχή εκείνη. Το όνειρο του στρατηγούήταν να κάνει το γύρο του κόσμου. Μόλις εισέπραξε το παχυλό εφάπαξ, έφυγε μετην σύζυγο του ταξίδι. Από τις καρτ- ποστάλ που έστελναν στη κόρη τουςμαθαίναμε που βρίσκονται. Κων/πολη, Μόσχα, Τόκιο, Ρίο ντε Τζανέιρο, ΛοςΆντζελες, Λονδίνο, Παρίσι, Μαδρίτη, Ρώμη, Καζαμπλάνκα, Κάιρο κλπ. Κάτι μήνεςμετά η φίλη της αδελφής μου μας πληροφόρησε ότι οι γονείς της είναι στη Λευκωσίακι επιστρέφουν επιτέλους σε τρεις μέρες. Ετοιμαστήκαμε όλοι για την υποδοχή καιτην ημέρα που έφτασαν έγινε μια γιορτή στη πολυκατοικία που κράτησε μέχρι τοπρωί. Εμείς, τα πιτσιρίκια παίζαμε έξω στις σκάλες γιατί το διαμέρισμα τουςήταν ασφυχτικά γεμάτο με φίλους, συγγενείς, γείτονες και ταξιδιωτικέςεντυπώσεις. Όταν ξύπνησα την άλλη μέρα το μεσημέρι η πολυκατοικία ήτανβουτηγμένη στο πένθος. Ο απόστρατος στρατηγός κοιμήθηκε αλλά δεν ξύπνησε. Δενένιωσα λύπη. Η αδελφή μου ντυμένη στα μαύρα μου είπε ότι είμαι αναίσθητος. Εγώόμως, κι ήμουν ο μόνος, έβλεπα στο γεγονός αυτό κάτι εξαιρετικό, κάτιμεγαλειώδες. Έτσι θα ήθελα να πεθάνω. Από τότε μπορώ να πω ότι έγινα οπαδός τηςαυτοκτονίας. Μην φαντάζεστε κάτι δραματικό. Δεν είμαι βίαιος τύπος. Απλάαποφάσισα ότι αν ποτέ πάθω κάποια ανίατη ασθένεια, απ’ αυτές που προκύπτουν σανπολύ αυστηρές τιμωρίες, θα πρέπει να ξέρω πώς να τερματίσω τη ζωή μου,ακυρώνοντας τα σχέδια αυτού που αποφάσισε κάτι τέτοιο για λογαριασμό μου.

Άρχισα να διαβάζω. Τότε αυτό, δεν ήταν τόσο εύκολο.Βλέπεις δεν υπήρχε το ίντερνετ. Ξημεροβραδιαζόμουνα σε διάφορες βιβλιοθήκες. Σεηλικία 25 ετών ήξερα ήδη μερικές δεκάδες τρόπους ανώδυνου οικειοθελούς θανάτου. Ανώδυνουκαι μη αιματηρού. Όχι πτώση από ψηλά, όχι πήδημα στις ράγες του τραίνου, όχικρέμασμα, όχι αυτοπυρπολισμό κι άλλες τέτοιες αγριότητες. Όπως σου είπα ήδη,έχει σημασία τι εικόνα θα αφήσουμε πίσω μας. Κατά τα άλλα, ίσως δεν μπορείς ναφανταστείς πόσο εύκολο είναι να πεθάνεις. Τα σπίτια μας είναι γεμάτα απόθανατηφόρες ουσίες που αγοράζουμε από το σούπερ μάρκετ. Διαβάζοντας, ανακάλυψαεπίσης μια εντυπωσιακή σε έκταση λίστα πολύ σπουδαίων ανθρώπων πουαυτοκτόνησαν. Γιατί άραγε πρόσωπα μορφωμένα, ταλαντούχα κι ευφυή, αυτοκτόνησανκι εξακολουθούν να αυτοκτονούν; Είναι μήπως άρρωστα, πάσχουν από κατάθλιψη, η,το κάνουν για να μας εκνευρίσουν; (γέλιο)

Μεταξύ τους κι ο συνοματεπώνυμος Περικλής Γιαννόπουλος. Στεφανωμένος,καβάλησε το άσπρο άλογό του και μπήκε μαζί του στην θάλασσα. ‘’Με μία σφαίραστο κεφάλι, ενώθηκε για πάντα με την ελληνική φύση που τόσο είχε αγαπήσει.Προηγουμένως είχε κάψει πολλά ανέκδοτα έργα του (κατά μαρτυρίες μια εργασίαπερί της αρχιτεκτονικής, καθώς και διηγήματα φαντασίας), σημειώνοντας ότι αφούη Ελληνική Φύση τα ενέπνευσε στον ίδιο, θα τα ενέπνεε και σε άλλους στο μέλλον’’.Στον κόλπο του Σκαραμαγκά……Ουάου… Αυτός δεν ήταν ‘’ένας θάνατος’’. Αυτός ήταν‘’ο έξοχος θάνατος’’. Αν είναι να πεθάνεις, είπα στον εαυτό μου, τουλάχιστον ναπεθάνεις ένδοξα η έστω πρωτότυπα. Δεν είναι μόνο θέμα αξιοπρέπειας, αλλά και θέμααισθητικής.

Πάντως όχι στο Σκαραμαγκά….. Σήμερα δεν χρειάζεταινα αυτοπυροβοληθείς …. πεθαίνεις αμέσως από τη μόλυνση. (γέλιο)

Αστειευόμενος έλεγα, σε φίλους μου, ότι θα κάνω μιαταινία και στην πρεμιέρα της θα πεθάνω όπως κι ο ήρωάς μου στο τέλος τηςταινίας. Αυτό στα 33^α μου. Συμβολικός αριθμός το 33.
Αν δεν πεθάνεις στα τριάντα τρία, η επόμενη καλύτερη ημερομηνία είναι τα γενέθλια σου. Παρένθεση.......Ύστερα μουφάνηκε καλύτερο αν πέθαινε ο ηθοποιός όπως ακριβώς στη ταινία. Αυτό μου έδωσεμια πολύ καλή ιδέα κι έγραψα ένα ολόκληρο σενάριο για μια ταινία όπου δεν πεθαίνει κανένας. Ο μοναδικός θάνατος που υπάρχει είναι τελικά απάτη. Δυστυχώς ηευτυχώς, (γέλιο) ακόμα δεν κατάφερα να την γυρίσω.

Τη δεκαετία του ’80, για να γλιτώσω το στρατιωτικό, έκανα δυο απόπειρεςμέσα σε δυο χρόνια. Ψευδοαπόπειρες για την ακρίβεια, γιατί ήξερα ότι αυτά που πήρα όχι μόνο δεν θα με σκότωναναλλά ούτε το στομάχι μου δεν θα ενοχλούσαν. Πήρα απαλλαγή. Αφελώς νόμισα ότιαυτό ήταν όλο. Και όντως. Όσο αφορά στο στρατό, αυτό ήταν όλο. Μόνο που κάνα χρόνοαργότερα ξύπνησα με την αίσθηση ότι ξεκίνησα να πάω κάπου και γύρισα πίσω.Είμαι από τους ανθρώπους που δεν μου αρέσει να αφήνω πράγματα στη μέση, κι αυτότο αίσθημα ήταν πολύ δυνατό, βασανιστικό. Και κράτησε αρκετούς μήνες. Σ’ αυτότο διάστημα προσπάθησα να κάνω ένα ντοκιμαντέρ για την αυτοκτονία και τους αυτόχειρες,αλλά το θέμα είναι πολύ σημαντικό για να χωρέσει σ΄ένα φιλμ μιας ώρας. Μετά, ωςδια μαγείας αυτό το συναίσθημα εξαφανίστηκε, όπως γίνεται μ’ όλα τα πράγματαπου αναβάλουμε για καιρό. Έμεινε όμως το ερώτημα. Τι υπάρχει μετά το θάνατο; Τιθα συναντούσα αν έφτανα στο τέλος της διαδρομής; Τι θα γινόμουν μετά το θάνατο; ....Ο Αϊνστάιν διατύπωσε τηνθεωρία διατήρησης ύλης και ενέργειας. Τίποτε δεν γεννιέται από το μηδέν καιτίποτα δεν καταλήγει στο μηδέν. Ανατολικές θρησκείες λένε το ίδιο πράγμαπολλούς αιώνες πριν το διαπιστώσει η επιστήμη. Ο Μάρκος Αυρήλιος γραφεί στα ΕΙΣΕΑΥΤΟΝ '' `Εξω του κόσμου το αποθανόν ου πίπτει’’. Τουτέστιν, στα νεοελληνικά:‘’Ο, τι πεθαίνει δε χάνεται, αλλά μένει μέσα στη φύση’’. Ακόμα και στο Κοράνικαι στη Βίβλο αναφέρονται ο Παράδεισος και η Κόλαση. Όχι ότι αυτά μπορεί ναέχουν κάποια σοβαρή σημασία. Μαρτυρούν όμως ότι κάτι υπάρχει. Κι αν κάποιοι γνωρίζουν……δεν ξέρω πως….. πώς να το εκφράσουν με ανθρώπινο λόγο; Είμαστε σαν τουςιθαγενείς που μιλούσαν για σιδερένια πουλιά κι εννοούσαν τα αεροπλάνα. Ημυθολογίες όλου του κόσμου είναι γεμάτες από τέτοιες παρανοήσεις. Ε, λοιπόν,πιστεύω ότι κάτι υπάρχει. Ότι ο θάνατος δεν είναι ένα τέλος αλλά μια‘’μετάβαση’’ σε κάτι άλλο. Σε κάτι για το οποίο δεν διαθέτουμε τους κώδικες γιανα το εκφράσουμε ούτε την εμπειρία για να το κατανοήσουμε. Αυτό όμως και μόνο,ότι κάτι υπάρχει, κάνει την ιδέα του θανάτου ακόμα περισσότερο φιλική. ‘’ Όταν αποκλείσειςόλους τους παράδοξους τρόπους για να εξηγήσεις κάτι, τότε ο πιο απλός είναι οπιο πιθανός’’, έλεγε ο αγαπητος μου Sherlock Holmes...(γέλιο)

Όπως έχεις καταλάβει μ’ αρέσει να μιλάω για το θάνατο ενώ οι περισσότεροινιώθουν δυσφορία και κάποιοι φρικάρουν τελείως. ‘’Τους ανθρώπους ταράζουν όχιοι καταστάσεις που περνούν, αλλά οι ιδέες που έχουν γι' αυτές. …….Το θάνατο τονκάνει φοβερό η ιδέα ότι είναι φοβερός.’’ Άκου τι λέει ο Επίκτητος. (Εγχειρίδιο,V).
Δεν είμαι μανιακός. Δεν μου αρέσουν τα σπλάτερ, ούτε να βλέπω πτώματα. Οθάνατος είναι συναρπαστικός όταν δεν συμβαίνει επί σκηνής αλλά κάπου αλλού,όπως στην Αρχαία Τραγωδία. Έτσι κι εγώ. Όταν μιλάω για το θάνατο στηνπραγματικότητα μιλάω για το δικό μου θάνατο. Αυτόν που δεν θα δω εγώ, αλλάκάποιοι άλλοι. Αυτόν που θα συμβεί εκτός του δικού μου πεδίου αντίληψης. Ηαδελφή μου έλεγε ότι ο τρόπος που μιλάω για τον θάνατο είναι σαν ναφλερτάρω και όπως συμβαίνει και στοφλερτ από τη μια υπάρχει επιθυμία κι απ΄την άλλη φόβος. Επιθυμία για τουποκείμενο και φόβος απόρριψης απ’ αυτό.Κάπως έτσι είναι. Σε κανένα δεν αρέσει να τον απορρίπτουν, αν και ο θάνατος δεν έχει ανάγκη να τον φλερτάρουν...... (γέλιο)

Από τότε δε ξανάκανα απόπειρα. Εξακολουθώ όμως να το θέλω. Έτσι η ζωή μου αποκτά σασπένς. Ο Χίτσκοκέλεγε ότι το καλύτερο σασπένς σε μια ταινία είναι αυτό που οι θεατές περιμένουννα συμβεί και που δεν συμβαίνει στο τέλος…(γέλιο)…. Αστειεύομαι. Η αυτοχειρία δεν είναι πάντα μια πράξη δειλίας. Χρειάζεταιγενναιότητα. Ούτε όλοι οι αυτόχειρεςείναι άρρωστα άτομα. Αυτό προέκυψε μέσα από το μίσος που νιώθει ο χριστιανισμόςγια το θάνατο. Θεωρεί το θάνατο αμαρτία. Πως είναι κάτι τέτοιο δυνατόν; Ότανανάβει το πράσινο για τους ζωντανούς, απλά πρέπει να περάσεις απέναντι. Το ίδιοδεν συμβαίνει και με την γέννηση; Με τη διαφορά ότι τότε δεν σε ρωτάει κανείςαν θέλεις να έρθεις σ’ αυτό τον κόσμο. Στην αρχαία Αθήνα τους αυτόχειρες τουςθάβανε με τιμές ηρώων. Γιατί η ώρα, ο τρόπος και ο τόπος που θα διάλεγαν ναπεθάνουν ήταν η ύστατη ελεύθερη επιλογή του ελεύθερου πολίτη. Και είναι ηύστατη επιλογή. Είναι μύθος ότι όλοι οι αυτόχειρες αφήνουν σημειώματα συγνώμης.Ο αυτόχειρας δεν αισθάνεται απαραίτητα ενοχή για την μελλούμενη πράξη του, ούτετο κάνει πάντα για να εκδικηθεί η να αποφύγει κάτι. Κι αν κάποιοι αυτόχειρεςανήκουν στη δεύτερη κατηγορία τότε δεν είναι αυτοί που πρέπει να κατακριθούναλλά η κοινωνία μας. Η ντροπή ανήκει στην κοινωνία. Άσε που η αυτοχειρία μπορείνα είναι ο τέλειος φόνος, γιατί κανείς δεν συλλαμβάνεται στο τέλος…..(γέλιο) … ακόμα ένα αστειάκι. Ο Επίκτητοςλέει, - μπορεί και να μην το λέει, αλλά εγώ αυτό κατάλαβα από το δυσνόητοδοκίμιο του Τζέισον Ξενάκη για τον Επίκτητο -, ότι κάποιος αφήνει οικειοθελώςαυτή τη ζωή μόνον όταν ξυπνήσει ένα πρωί και διαπιστώσει ότι ο λόγος για τονοποίο ήρθε σ’ αυτόν το κόσμο έχει εκπληρωθεί. Καλό δεν ακούγεται;…… Δηλ. με δυολόγια είπε, ότι για να γίνει κάποιος αυτόχειρας πρέπει να έχει ένα κίνητρο,όπως ακριβώς και στο φόνο, και προτείνει αυτό ως το πιο κατάλληλο κίνητρο.Ταυτόχρονα όμως έθεσε κι ένα αίνιγμα. Τι αντιπροσωπεύει αυτός ο σκοπός; Πως αυτοπροσδιορίζεται; Πως ανιχνεύεται; Γιατί ήρθα σ’ αυτό τον κόσμο; Ποιος είναιο σκοπός που πρέπει ‘’εγώ’’ να εκπληρώσω; Τόσα χρόνια ζωής κι ακόμα δενκατάφερα να απαντήσω. Το περιβόητο ''νόημα της ζωής''. The bright side of life.....(γέλιο). Αλλά όλα αυτά είναι λίγο θεωρητικά. Στη πράξη, άρχισα ναεξοικειώνομαι με το θάνατο τα τελευταία πέντε χρόνια, όταν ο χάρος μπήκε στηναυλή μας κι άρχισε να προσκαλεί τους καλούς μου φίλους και συναδέλφους. Άλλουςβίαια κι άλλους ξαφνικά και ανώδυνα. Δεν έχει σημασία. Αυτό δεν είναι κάτι πουμε τρομάζει. Μάλλον, πρέπει πάλι ν’ αρχίσω να συχνάζω στα νεκροταφεία, γιατί σταμπαρ συναντώ όλο και λιγότερους γνωστούς….(γέλιο)

Τελικά, τι είναι αυτό που με κρατάει ακόμα ζωντανό; Είναι το γεγονός που δεν κατάλαβα ακόμα το λόγο για τον οποίοείμαι εν ζωή; Δε νομίζω. Είναι γιατί ακόμα δεν τα έχω χάσει όλα. Δεν πρέπειόμως να σου κρύψω, ότι περιμένω με ανυπομονησία εκείνο το πρωί που θα ξυπνήσωκαι θα ξέρω ότι αυτό που μου αναλογεί σαν ''αξιοπρεπής ζωή'' έχει εξαντληθεί. Τομόνο που χρειάζεται είναι να είμαι έτοιμος για ένα ανώδυνο, αναίμακτο, γρήγορο καιδιακριτικό θάνατο. Όχι απαραίτητα ξεχωριστό. Όταν αποφασίσεις να πεθάνειςεγκαταλείπεις κάθε ματαιοδοξία. Ελπίζω να συμβεί σύντομα κι όχι σε προχωρημέναγερατειά, γιατί θέλω ν’ αφήσω μια ευπρεπή εικόνα πίσω μου. Εκτός κι ανευτυχήσω να με προλάβει ο αιφνίδιος θάνατος, ειδικά αν είναι ''Γλυκός''. σαν του Félix Faure. Αλλά αυτό προϋποθέτει μια Marguerite Steinheil.....(γέλιο) Εδώ νιώθω υποχρεωμένος να παραφράσω τον Μένανδρο: ‘’Αυτόνπου οι θεοί αγαπούν, δεν πεθαίνει γέρος’’.

Οι σκέψεις περί θανάτου κι αυτοχειρίας δεν σημαίνουν ότι δεν αγαπάς τη ζωή,δεν σε εμποδίζουν να έχεις μια καλή ζωή, ούτε σε εμποδίζουν να είσαι άνθρωποςαισιόδοξος και να κάνεις σχέδια για το μέλλον, ακόμα κι αν αμφιβάλεις ότι αυτάμπορούν να πραγματοποιηθούν. (γέλιο)Έτσι αισθάνομαι. Αυτό λέει κι ο Επίκουρος. Απλάέχω συνείδηση της φθαρτότητας μου. Απλά αποδέχομαι ότι η Ζωή είναι κάτιμεγαλύτερο και μπορεί να υπάρχει και χωρίς εμένα, χωρίς την δική μου ύπαρξη.Γιατί πως είναι δυνατόν να μου απαγορεύουν να διαχειριστώ όπως εγώ θέλω τηνύπαρξη μου; Πως είναι δυνατόν να φέρω ευθύνη για όλες τις επιλογές στη ζωή μου,εκτός απ’ αυτή του θανάτου μου; Έχω η δεν έχω ελεύθερη βούληση; Ως προς αυτό ‘’ll n'y a pas de réponse parce qu'il n'est pas question’’,….(γέλιο). Ακόμα μια παράφραση του φίλου μου Duchamp.

Νίκος Γιαννόπουλος

Αθήνα
Ιανουάριος, 2012

Hans Richter - Vormittagsspuk (1928)

2012-01-01T16:36:00.002+02:00

Ghost before breakfast. The nazis destroyed the sound version of this film as "degenerate art".

The World Within Us

2012-01-01T16:19:00.003+02:00

I made this at the end of 1987, funded by Channel 4 via a commission from Ghosts in the Machine - this won some awards at Montbeliar and Locarno.

Οι Ηλίθιοι Είναι Ανίκητοι

2011-12-31T13:30:00.001+02:00

Οι Ηλίθιοι Είναι Ανίκητοι

Η Μαγεία στην Αρχαία Ελλάδα

2011-12-31T13:26:00.001+02:00

Η Μαγεία στην Αρχαία Ελλάδα, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, 2008

2011-12-22T16:16:00.002+02:00

Hollywood Bloodshed Violence in 1980s american cinema - James Kendrick

2011-12-10T18:09:00.001+02:00

Hollywood Bloodshed Violence in 1980s american cinema - James Kendrick

Winston Dixon - Film Noir and the Cinema of Paranoia

2011-12-10T18:06:00.001+02:00

Wheeler Winston Dixon - Film Noir and the Cinema of Paranoia

Mayer Encyclopedia of Film Noir

2011-12-10T14:49:00.001+02:00

Mayer Encyclopedia of Film Noir

Writer s Digest Books How to Write Science Fiction and Fantasy

2011-12-10T14:47:00.001+02:00

Writer s Digest Books How to Write Science Fiction and Fantasy

Crime Films

2011-12-10T14:45:00.001+02:00

Crime Films

The Night of the Hunter (1955)

2011-12-09T20:20:00.001+02:00

A religious fanatic marries a gullible widow whose young children are reluctant to tell him where their real daddy hid $10,000 hed stolen in a robbery.

The Stranger-1946 (Orson Welles)

2011-12-09T20:07:00.001+02:00

The Stranger (1946) is an American film noir directed by Orson Welles and starring Welles, Edward G. Robinson, and Loretta Young. The film was based on an Oscar-nominated screenplay written by Victor Trivas. Sam Spiegel was the film's producer, and the film's musical score is by Bronisław Kaper. It is believed that this is the first film released after World War II that showed footage of concentration camps."Prior to the production of The Stranger, Welles had shown an interest in the nature of Fascism and, especially, the documentary footage of the liberation of the concentration camps; writing in his column for The New York Post, Welles stated that this documentary footage 'must be seen' as an index of the 'putrefaction of the soul, a perfect spiritual garbage' associated with what 'we have been calling [...] Fascism. The stench is unendurable'' (Welles, quoted in Heylin, 2005: 163; emphasis in original). Welles managed to work some of these preoccupations into the film: the film openly engages with the fallout of Fascism, and in one striking scene Mr Wilson shows Mary Longstreet some filmed footage of the concentration camps. Mary sits in stunned silence, and Welles holds the camera on a close-up of Loretta Young as the light from the projector flickers across her face". In the scene Wilson says that Kindler "conceived the theory of genocide--mass de-population of conquered countries".In his New York Post columns, Welles openly declared that he felt the social reforms taking place in post-war Germany would not eradicate the spectre of Fascism: he stated that those subscribing to Nazi ideology were 'laying the fuel for another conflagration'...During one of the film's strongest scenes, Mr Wilson and Kindler (as Rankin) join the Longstreets for dinner. The topic of conversation turns to an article about the social reforms that are taking place in post-war Germany...In this sequence, the film offers a direct critique of complacency and the notion of social reform that echoes the sentiment of Welles' New York Post columns on the topic of Fascism. (From Wikipedia)The Stranger (1946) is an American film noir directed by Orson Welles and starring Welles, Edward G. Robinson, and Loretta Young. The film was based on an Oscar-nominated screenplay written by Victor Trivas. Sam Spiegel was the film's producer, and the film's musical score is by Bronisław Kaper. It is believed that this is the first film released after World War II that showed footage of concentration camps.

"Prior to the production of The Stranger, Welles had shown an interest in the nature of Fascism and, especially, the documentary footage of the liberation of the concentration camps; writing in his column for The New York Post, Welles stated that this documentary footage 'must be seen' as an index of the 'putrefaction of the soul, a perfect spiritual garbage' associated with what 'we have been calling [...] Fascism. The stench is unendurable'' (Welles, quoted in Heylin, 2005: 163; emphasis in original). Welles managed to work some of these preoccupations into the film: the film openly engages with the fallout of Fascism, and in one striking scene Mr Wilson shows Mary Longstreet some filmed footage of the concentration camps. Mary sits in stunned silence, and Welles holds the camera on a close-up of Loretta Young as the light from the projector flickers across her face". In the scene Wilson says that Kindler "conceived the theory of genocide--mass de-population of conquered countries".

In his New York Post columns, Welles openly declared that he felt the social reforms taking place in post-war Germany would not eradicate the spectre of Fascism: he stated that those subscribing to Nazi ideology were 'laying the fuel for another conflagration'...During one of the film's strongest scenes, Mr Wilson and Kindler (as Rankin) join the Longstreets for dinner. The topic of conversation turns to an article about the social reforms that are taking place in post-war Germany...In this sequence, the film offers a direct critique of complacency and the notion of social reform that echoes the sentiment of Welles' New York Post columns on the topic of Fascism. (From Wikipedia)

American Cinema - Film Noir [1995]

2011-12-09T20:00:00.001+02:00

Watch American Cinema - Film Noir [1995].avi in Entertainment | View More Free Videos Online at Veoh.com

Quicksand (1950)

2011-12-09T19:53:00.001+02:00

Quicksand (1950) is a United Artists film noir starring Mickey Rooney and Peter Lorre in a story about a garage mechanic's descent into crime. The film has been described as "film noir in a teacup... a pretty nifty little picture" in which Rooney "cast himself against his Andy Hardy goody goody image."

Rooney co-financed Quicksand with Peter Lorre but their shares of the profits were reportedly left unpaid by a third partner. Most of the film was shot on location in Santa Monica, California, with a few exterior scenes at Santa Monica Pier. Swing era bandleader Red Nichols and His Five Pennies are seen and heard in a nightclub scene. A display box of Bit-O-Honey candy shown by a cash register soon after the film begins is an early example of product placement.

Bruce Eder of Allmovie wrote Rooney "...gives what many consider to be the best performance of his career" and characterized Quicksand as "one of the more fascinating social documents of its era."

Directed by Irving Pichel; Produced by Mort Briskin/Samuel H. Stiefel; Written by Robert Smith
Starring: Mickey Rooney; Jeanne Cagney; Barbara Bates; Peter Lorre

Nordic Noir: The Story of Scandinavian Crime Fiction

2011-12-09T19:47:00.001+02:00

ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ

2011-11-24T20:10:00.001+02:00

Ο κύριος Αριστείδης ζει σ’ ένα ορεινό χωριό κοντά στο Αμύνταιο.

Θα μου πείτε: αυτό τώρα γιατί είναι σημαντικό;

Είναι σημαντικό. Γιατί ο κύριος Αριστείδης εργάζεται στον ατμοηλεκτρικό σταθμότης ΔΕΗ στο Αμύνταιο.

Ε, ωραία, θα μου ξαναπείτε, μήπως είναι κι ο μόνος; Δεκάδες εργάζονται στηΔΕΗ από όλα τα χωριά που είναι κοντά στο Αμύνταιο κι όχι μόνο.

Φυσικά και ναι. Γιατι μεταξύ του κυρίου Αριστείδη και των υπολοίπων εργαζομένωνυπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Όλοι, σχεδόν, οι εργαζόμενοι πηγαίνουν στη ΔΕΗ με ρούχαδουλειάς. Ο κύριος Αριστείδης όμως πηγαίνει με το κουστουμάκι του, τηγραβατούλα του, με τα λουστραρισμένα παπούτσια του και το μαλλί να γυαλίζει από την μπριγιαντίνη .Πηγαίνει, που λέμε ‘’σένιος’’ και γυρίζει ξεκούραστος και ‘’σένιος’’. Ενώ όλοιοι άλλοι γυρίζουν κατάκοποι, ιδρωμένοι και μουντζουρωμένοι. Αυτός ήταν και ο λόγοςπου έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης στο χωριό.

Εφόσον έφερε κοστούμι στη δουλειά και δεν κουραζόταν, τι θα μπορούσε ναείναι, πέρα από ‘’κάδρο’’; ‘’Κάδρο’’ σημαίνει, διοικητικό στέλεχος. Σ’ αυτό συνηγορούσεκαι το παρουσιαστικό του. Σοβαρός 50αρης, ευθυτενής, με γκρίζες φαβορίτες καιόλα του τα μαλλιά, μετρημένος κι ολιγόλογος. Όλοι τον χαιρετούσαν με σεβασμόκαι συχνά του εξομολογούνταν διάφορα, κυρίως τα παράπονα τους για την ΔΕΗ, κι αυτός κουνούσε το κεφάλι με κατανόησηκαι σημείωνε σ’ ένα μπλοκάκι διάφορα ορνιθοσκαλίσματα που μόνο ένας γιατρός θα μπορούσε να διαβάσει. Εικοσιπέντε χρόνια κανείς δεν τον είδε να ανησυχεί για κάτι, να ταράζεται για κάτιη να κάνει κάτι ανάρμοστο. Ήταν αφοσιωμένος στην οικογένεια του, τουτέστινμόνο στη γυναίκα του, την κυρία Γκίτσα απ’ το Ξινό Νερό Φλωρίνης – καλή γυναίκα,λίγο ψηλομύτα - , αφού δεν είχε την τύχη η την ατυχία ν’ αποκτήσει κληρονόμουςεξ αίματος, που θα πει: κουτσούβελα.

Ο καιρός περνούσε - όπως περνάει ο καιρός, - δηλ. χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι,- κι οι εκλογές για την κοινότητα του χωριού πλησίαζαν όλο και πιο κοντά.

Έτσι ένα βροχερό βράδυ (πρέπει το βράδυ να είναι βροχερό για να υπάρχει στηνιστορία μας σασπένς) κατά τις 8μμ τον επισκεφτήκανεμπιστευτικά στο σπίτι ο παπάς του χωριού με τον αγροφύλακα και τον δάσκαλο.Τους υποδέχτηκε με τη χαρακτηριστική του ευγένεια, τους τράταρε καφέ και φοντάνκι αυτοί του ανακοίνωσαν ότι θα ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν την υποψηφιότητατου για νέο κοινοτάρχη. Ο κύριος Αριστείδης ήταν έτοιμος να αρνηθεί, αλλά όταν είδετο ξινό βλέμμα που του ‘ριξε η γυναίκα του, άλλαξε αμέσως δρομολόγιο (οι γυναίκες είναι γενικά πιο φιλόδοξεςως γνωστό, και η κυρία Γκίτσα δεν ανήκε στις εξαιρέσεις). Δεδομένουκαι της εκτίμησης που εισέπραττε από τους συγχωριανούς του, δέχτηκε, αν και κάτι,κάτι πολύ μικρό για να το διακρίνουμε και να το ονομάσουμε, τον γρατζούνισε στασωθικά. Δεν ήταν πάντως κόκαλο από ψάρι, αυτό είναι σίγουρο. Αν ήταν θα το ήξερε.

Μόλις είπε το μεγάλο Ναι, με παρότρυνση του παπά σηκωθήκαν όλοι όρθιοι, έσκυψανκεφάλια, κι ο παπάς κάτι μουρμούρισε πριν αρχίσουν να ψάλλουν όλοι μαζί ‘’Τη Υπερμάχω’’.

Μόλις τα νέα διαδόθηκαν στο χωριό, και διαδόθηκαν αστραπιαίως, ο κομμουνιστής κοινοτάρχης κάλεσε το επιτελείοτου για να χαράξουν την προεκλογική του εκστρατεία.Γύρω από ένα τραπέζι στο καφενείο ‘’Οι τρεις κληματαριές’’ που βρίσκεται την πάνωγειτονιά, τρεις η ώρα το πρωί, κάθισαν ο Σταύρος - ο ιδιοκτήτης του καφενείου, οΞενοφών - ο υδραυλικός, ο Πολυχρόνης – ο γουναράς, που ήταν και γραμματέας της κοινότητας κι ο Βάγκος – ο συνδικαλιστήςτων εργατών του χωριού στη ΔΕΗ, μισοπιωμένοι.

- Τι ξέρουμε για αυτόν τον κύριο Αριστείδη, συναγωνιστές; άρχισε ρητορικά ο κοινοτάρχης.

- Τον γνωρίζουμε 25 χρόνια, αλλά αυτό που ξέρουμε είναι μια τρύπα στο νερό. Ποιος θα το φανταζόταν ότι θα ήθελε να υφ’ αρπάξει την κοινότητααπό τις προοδευτικές δυνάμεις που επί 16 συναπτά χρόνια, κυβερνούμε αυτό τον τόπομε σύνεση, δικαιοσύνη και κυρίως…λέω κυρίως με ……..

- Ξέρουμε ότι εργάζεται στη ΔΕΗ, πετάχτηκε ο γουναράς.

Ο κοινοτάρχης το κοίταξε τσατισμένος που τόλμησε να τον διακόψει, και δεντον άφησε να τελειώσει.

(Αγαπητέ αναγνώστη, ξέρεις τι σημαίνει να μην σ’ αφήνουν να τελειώσεις;)

- Εργάζεται στη ΔΕΗ…εργάζεται στη ΔΕΗ…., επανέλαβεκοροϊδευτικά ο κοινοτάρχης.

- Και ποιος δεν εργάζεται στη ΔΕΗ ρε μαλάκα; Όλος ο κόσμος εργάζεταιστη ΔΕΗ. Το θέμα είναι άλλο. Ο τύπος είναι στέλεχος…

Εδώ ο κοινοτάρχης, έκανε μια παύση όλο σημασία.

- Ε, και; ρώτησε πάλι ο γουναράς.

- Τι σημαίνει στέλεχος σύντροφε μου; τον κατακεραύνωσε τον γουναράς.Σημαίνει ότι συνεργάζεται με το κεφάλαιο.

- Ε, και; ξαναρώτησε ο γουναράς.

- Ε, και;….καικέξης και ξερός….. Αφού συνεργάζεται με το κεφάλαιοκαι ρίχνει νερό στο αυλάκι των καπιταλιστών – καταπιεστών, κάπου θα έχει λερωμένητη φωλιά του… καταλάβατε; φώναξε θριαμβευτικά ο κοινοτάρχης.

- Α.....ναι…..σωστά …αναφώνησαν όλοι οι άλλοι μαζί.

- Α..ναι, α…ναίξης. Πρέπει να μάθουμε που είναι μπλεγμένος.Αλλιώς το κίνημα θα δεχτεί βαριά ήττα. Γι’ αυτό προτείνω, ο συναγωνιστής Ξενοφών,να διεξάγει λεπτομερή έρευνα.

- Και γιατί δεν λέμε στον Βάγκο, τον συνδικαλιστή, που δουλεύεικαι στη ΔΕΗ; ξαναρώτησε ο γουναράς;

- Γιατί θα κινήσει υποψίες ανόητε, απάντησε ο κοινοτάρχης.

- Επιπλέον τον πατέρα του Ξενοφώντα το σκότωσαν οιγερμανοτσολιάδες το 43….

- Και τον δικό μου τον έσφαξαν οι μοναρχοφασίστες το ‘47,μουρμούρισε πικαρισμένος ο γουναράς. Αλλά δεν το κάνω θέμα….

- Αυτά. ανακοίνωσε φωναχτά ο κοινοτάρχης.

- Η συνεδρίαση έληξε. Είναι κανείς για ένα γύρο συντροφική πρέφα;η προτιμάτε ξερή;

Δυο ώρες μετά όλη η παρέα, τύφλα στο μεθύσι, αναχώρησαν από το καφενείοτραγουδώντας το ‘’Με το ντουφέκι μου στον ώμο…….’’

- Και συ ρε Σταύρο, φώναξε ο κοινοτάρχης, τι στο διάολογράφεις: ''τρεις κληματαριές''…γράψε: ‘’καμιά κληματαριά’’….

Την επόμενη το βράδυ ο κύριος Αριστείδης πέρασε από το καφενείο της πλατείας.Με το που μπήκε πετάχτηκε ο Ξενοφών και τον κάλεσε στο τραπέζι. Ήδη ο αγροφύλακαςκι ο γουναράς ήταν εκεί.

- Μόνο για μια ωρίτσα αγαπητοίμου, δήλωσε σοβαρά ο κύριος Αριστείδης

Ο Ξενοφών ανακάτεψε την τράπουλα και την τοποθέτησε στο κέντρο. Όλοι τράβηξαναπό ένα χαρτί. Ο κύριος Αριστείδης τράβηξε βαλέ. Πήρε την τράπουλα την ξανανακάτεψεκι άφησε το αγροφύλακα να κόψει. Μετά μοίρασε τα χαρτιά κι άρχισε το παιχνίδι.Ο Τάκης, ο καφετζής σέρβιρε το ρακί και το μεζέ και το πρώτο δεκάλεπτο πέρασεμε: μμμ....είδες;…να πάρει…δε με θέλει σήμερα το γαμημένο….θα παίξεις η να πάωγια ύπνο…άντε ρε ξημερώσαμε….

Ξαφνικά, ο Ξενοφών ρωτάει τον κύριο Αριστείδη.

- Πως ήταν σήμερα στη δουλειά;

- Τα συνηθισμένα, απάντησε αυτός.

- Τα συνηθισμένα πια δηλ.;, ξαναρώτησε ο Ξενοφών

- Τι ακριβώς κάνεις στη ΔΕΗ;…

- Ε, τάπαμε δεν τάπαμε; απάντησε ο κύριος Αριστείδης.

- Είμαι ‘’Επόπτης διαχείρισης της λειτουργίας των ηλεκτρικώνσυστημάτων διανομής φορτίου''....... Ωφέλιμου....εννοείται.

- Είδες; Σ’ τα’ λεγα εγώ, είπε με νόημα ο γουναράς.

- Ο κυρ Αριστείδης είναι τιτλούχος, συμπλήρωσε ενθουσιασμένος και κλώτσησε τον Ξενοφώντα κάτωαπό το τραπέζι.

Ένα ‘’ωχ’’ δυνατό ξέφυγε από τον Ξενοφώντα κι ο καφετζής νομίζοντας ότι ήτανεγι’ αυτόν τους σέρβιρε ακόμα μια φορά ρακί και μεζέ.

- Ποιος ζήτησε μεζέ ρε Τάκη…..αναφώνησε ο μέχρι τότεσιωπηλός αγροφύλακας….

- Δε βλέπεις ότι σε λίγο θα πάμε στα σπίτια μας;

Τάχασε ο καφετζής. Πήγε να τα μαζέψει, αλλά…

- Άστα κάτω ρε Τάκη …είπε πάλι ο αγροφύλακας.

- Δεν ήρθε ακόμα η ώρα να πάμε στα σπίτια μας… Σε λίγο είπα…σελίγο δεν είπα; ρώτησε και τους άλλους.

Ο καφετζής τα άφησε και έφυγε φουρκισμένος.

Μετά από κάνα τρίωρο ο κύριος Αριστείδης σηκώθηκε να φύγει. Δεν έχασε πολλά.Για την ακρίβεια δεν έχασε τίποτα μια και παίζανε ξερή με φασόλια. Αλλά ο χαμένοςπληρώνει το λογαριασμό.

- Άσε κυρ Αριστείδη, είπε ο Ξενοφών. Σήμερα είναι κερασμένα……

Συνόδεψε το κύριο Αριστείδη στη πόρτα και τον βοήθησε να βάλει το παλτότου. Πριν φύγει τούπε:

- Έχω ένα θέμα…κυρ Αριστείδη…πώς να το πω…μήπως μπορώ αύριονα περάσω να τα πούμε απ’ το γραφείο, στη ΔΕΗ;

- Καλοδεχούμενος, απάντησε ανυποψίαστος ο κύριος Αριστείδης.

Όταν ο κύριος Αριστείδης γύρισε στο σπίτι, η γυναίκα του, η κυρία Γκίτσα,τον ρώτησε που ήταν κι αυτός απάντησε:

- Στο Καφενείο του Τάκη, στη πλατεία…...

- Αυτό το ξέρω…του είπε αυτή, ξερά.

- Από χιλιόμετρα βρωμάς Τακήλα ……....

- Ε, αφού το ξέρεις τι ρωτάς, της λέει κι αυτός και πήρεδρόμο για τη κρεβατοκάμαρα.

- Μην κατευθύνεσαι προς τα εκεί, τον τράβηξε από το μανίκι.

- Σήμερα θα κοιμηθείς στο μπαουλοντίβανο….γι’ αυτό ρωτάω ..Παναγιάμου …τι μυρουδιά κι αυτή….

Κόντευε μεσημέρι όταν άκουσε να του χτυπάν την πόρτα στο γραφείο. Άνοιξεκαι μπήκε ο Ξενοφών μ’ ένα κουτί σοκολατάκια. Ο Ξενοφών έριξε ένα βλέμμα τριγύρωξαφνιασμένος. Αυτό δεν ήτανε γραφείο. Ήταν ένα δωμάτιο γεμάτο με κουμπιά και διακόπτες.Σε μια γωνιά υπήρχε ένα τραπεζάκι κουζίνας με τέσσερις καρέκλες κι ένα τρανζίστορμε μπαταρίες. Παραδίπλα ένα μικρό ψυγείο κι επάνω στο ψυγείο ένα καμινέτο, δυο κουτιά– ελληνικό καφέ και ζάχαρη – και μερικά φλιτζανάκια του καφέ και ποτήρια νερού.Ο κύριος Αριστείδης του ζήτησε να καθίσει και τον ρώτησε αν θέλει καφεδάκι.

- Μέτριο …μέτριο, είπε ξέπνοα ο Ξενοφών.

Ο κύριος Αριστείδης, ετοίμασε δυο καφέδες και κάθισε μαζί του.

- Κανονικά δεν έπρεπε να πιω άλλον καφέ, είπε απολογητικάστο Ξενοφώντα.

- Σήμερα ήπια τρεις απ’ το πρωί.

Ρούφηξαν το καφέ χωρίς βιασύνη. Ο κύριος Αριστείδης άνοιξε τα σοκολατάκιακαι πήραν από ένα.

- Μάλιστα, είπε λίγο μετά ο Ξενοφών.

- Ώστε εδώ ειν’ το γραφείο σου.........Ωραία είναι εδώ, ε;....πολλοί διακόπτες ε;…πολλοί διακόπτες… και τι κάνουν όλοι αυτοί οι διακόπτες;

- Δεν έχω σχέση εγώ μ’ αυτούς τους διακόπτες, είπε ο κύριοςΑριστείδης.

- Αλλά με τι έχεις σχέση, ρώτησε ο Ξενοφών. Γιατί σε βάλανεεδώ;

- Έχω…αλλά μόνο μ’ ένα διακόπτη. Αυτόν εκεί, απάντησε ο κύριοςΑριστείδης, κι έδειξε ένα κίτρινο κουτί με ένα πράσινο φωτεινό κουμπί.

- Δηλ. τι .... προσέχεις μη φύγει από τη θέση του; ξαναρώτησε χαριτολογώντας ο Ξενοφών.

- Όχι...όχι.... δεν ξέρω.....…, είπε ο κύριος Αριστείδης

Ο Ξενοφών ξεροκατάπιε.

- Τι θα πει δεν ξέρεις; Εικοσιπέντε χρόνια είσαι εδώ καιδεν ξέρεις; Κάπως περίεργα μου τα λεςκυρ Αριστείδη.

- Αλήθεια λέω …δεν ξέρω…απάντησε αμήχανα ο κύριος Αριστείδης.

- Το μόνο που ξέρω είναι ότι αν γίνει κόκκινο θα πρέπει νατο πατήσω.

- Και πόσες φορές έγινε μέχρι τώρα αυτό;

- Ποτέ.

- Ούτε μια φορά; ...Δεν είναι δυνατόν.

- Ούτε μια φορά.

- Δηλ. …δηλ. κάθεσαι εδώ και δεν κανείς τίποτα;

- Κάνω …πως δεν κάνω. Ακούω ραδιόφωνο…, μιλάω με συναδέλφους….,διαβάζω κάνα περιοδικό…ξέρεις τώρα…να περνάει η ώρα….

- Και το κουμπί;…ούτε μια φορά;…

- Ούτε μια φορά.

- Για δες ρε φίλε…..ούτε μια φορά ε; Κανείς δεν θα τοπιστέψει, είπε ο Ξενοφών με μια γκριμάτσα πόνου λες και δέχτηκε ηλεκτρική εκκένωση, τόσο δυνατή, που ήμουν σίγουρος πως το κάψιμο θα πρέπει να του άφησε ακόμα μια βαθιά ουλή στην ευαίσθητη φαιά ουσία του εγκέφαλου του.

Τα νέα ταξίδεψαν πιο γρήγορα κι απ' τη βροχή. Γιατί, τι νομίζετε ότι είναι ένα χωριό,αγαπητοί μου αναγνώστες, Είναι ένα μέρος μικρό, που ο ένας χώνει τη μύτη του στη ζωή του άλλου. Αυτό μερικοί ίσως να το θεωρούν γραφικό. Στην πραγματικότητα όμως οι ζωές αυτών των λίγων ανθρώπων αποτελούν μια πλεξούδα. Αλληλοδιασταυρώνονται μεταξύ τους, Μπερδεύονται τόσο πολύ που μερικές φορές μπορεί να σφίξουν σαν βρόνχος για κάποιον απ΄αυτούς. Έτσι, όταν ο κύριος Αριστείδης πήγε το βράδυ στο καφενείο αμέσως κατάλαβε ότι κάτιάλλαξε. Κανείς δεν τον χαιρέτισε, κανένας δεν τον κάλεσε να καθίσει μαζί του. Αυτός ντράπηκενα φύγει αμέσως. Κούρνιασε σ’ ένα τραπέζι άδειο κοντά στη πόρτα και παράγγειλετο γνωστό μεζέ. Ο Τάκης όμως αργούσε να το σερβίρει και κάθε τόσο άκουγε τους συγχωριανούςτου να γελάνε και να του ρίχνουν κλεφτές ματιές. Ο μεγαλύτερος σαματάς γινότανστο τραπέζι του κομμουνιστή κοινοτάρχη. Δέκα λεφτά μετά έφυγε γρήγορα για το σπίτιμ’ αυτό το κάτι μικρό να τον γρατζουνάει στα σωθικά. Η κυρία Γκίτσα είχε ήδηστρωμένο το μπαουλοντίβανο. Άλλαξε και πήγε στη κουζίνα. Πάνω στο τραπέζι βρήκεδίπλα σ΄ένα κρύο πιάτο φαί, που θύμιζε φιλανθρωπικό συσσίτιο της εκκλησίας, ένα ανορθόγραφο σημείωμα που έγραφεότι ‘’τηλεφόνισε ο παπάς και είπε ότι βρήκανάλλο, πιο κατάλιλο, υποψύφιο για τις εκλογές στην κοινότιτα. Αχριστε, ε..αχριστε’’.

Οι εκλογές πλησίαζαν στο μεταξύ, αλλά μια Κυριακή πιο πριν, ήταν το πανηγύριγια τα τσίπουρα. Ο κοινοτάρχης, σίγουρος πλέον για την επανεκλογή του, έδωσε τοπράσινο φως για μεγαλειώδεις προετοιμασίες. Παράγγειλαν χρωματιστά λαμπιόνιααπό την Φλώρινα, που τα παράγγειλε από την Θεσσαλονίκη, που τα παράγγειλε απότην Αθήνα, και που όταν έφτασαν στο χωριό η συσκευασία έγραφε ‘’made in china’’. Τα βρήκαν οικονομικά με τη ‘’Μπάντα της Φλώρινας’’,τα καλύτερα χάλκινα της Ελλάδος. Η επταμελής μπάντα – 5 αδέλφια με το όνομαΒαλκάνης και δυο με το όνομα Αθανασίου –θα σταματούσαν την παγκόσμια περιοδεία τους με το Μπρέγκοβιτς για να παίξουνστο πανηγύρι. Επίσης το χορευτικό τμήμα του Φιλεκπαιδευτικού, Εκπολιτιστικού – Επιμορφωτικούσυλλόγου ‘’Αμύντας – Αμυνταίου’’ με παραδοσιακές φορεσιές θα άνοιγε το πρόγραμμα.Ως προς αυτό δεν υπήρξε ιδιαίτερη δυσκολία δεδομένου ότι τα μέλη του συγκροτήματοςθα έφταναν στο χωριό με το πούλμαν του ΚΤΕΛ, μια διαδρομή μόνο 20’, και τα εισιτήρια θα τα πλήρωναναπό τη τσέπη τους. Κι αυτό γιατί ήταν η πρώτη πρόσκληση που δέχτηκαν να χορέψουν κάπου δημοσίως. Οι δυο καφετζήδες, ο Τάκης του ‘’Λε Μπιστρό’’ και ο Σταύροςτου ‘’ Οι τρεις κληματαριές’’ μετά από καυγά, προκειμένου να μοιραστούν τα καρεκλοτράπεζατης πλατείας και την τροφοδοσία σε μεζέδες και άλλα προσφιλή εδέσματα, κατέληξανγι’ ακόμα μια φορά σ’ αυτό που ίσχυε τα τελευταία δέκα χρόνια, δηλ. 70% για το‘’Λε Μπιστρό’’ και 30% για το ‘’Οι τρεις κληματαριές’’. Το τσίπουρο θα έρρεε άφθονο,προσφορά όλων των τσιπουροπαραγωγών του χωριού και τα βεγγαλικά θα θάμπωναν τονέναστρο ουρανό τα μεσάνυχτα, αρκεί να μην έβρεχε. Ειδικό σώμα εθελοντών, από 13μέχρι 16 χρονών, ενισχυμένο με το απορριμματοφόρο, θα μάζευε τους τελευταίους μεθυσμένουςτα χαράματα.

Ο ιερέας ετοίμασε το λόγο του και άρχισε να τον προβάρει στον διπλανότου ιερού, χώρο, μπροστά σ’ ένα ολόσωμο καθρέπτη, που τις άλλες μέρες τον κάλυπτεμε μαύρη κουρτίνα. Δεν παρέλειψε να συμπεριλάβει και μια αναφορά στις εκλογές, φυσικάμετά τον ‘’Γάμο εν Κανά’’ που θα αποτελούσε και τον βασικό κορμό της ομιλίαςτου. Με την ευκαιρία, πρόβαρε και το καινούργιο ράσο, μέλανος σεμνού και βαθύχροου χρώματος, όπως ορίζει και ο αοίδιμος Περιστερίου Αλέξανδρος. Ράσο με κέντημα περιμετρικό σε ύφασμα τεχνιτής μετάξης με δίχρωμα γαλόνια χρυσό - ασημί στο χρώμα του κεντήματος και βισκόζ φόδρα, με στιχάρι απομαγνητισμένο

Με δυο λόγια η ομιλία του θα τελείωνε ως εξής: ‘’ας αποστρέψουμε αυτή τη φορά το βλέμμαμας από τον όφι, για να μη χάσουμε γι’ ακόμα μια φορά τον επίγειο παράδεισο,όπως τον χάσαμε στις προηγούμενες εκλογές.. Ο θεός είναι φιλεύσπλαχνος και συγχωράειτις αμαρτίες μας, αλλά αυτό δεν είναι λόγος να συνεχίσουμε να κάνουμε ανοησίες.Ψηφίστε το δάσκαλο που θα μας φροντίσει με την ιδία αγάπη που φροντίζει και τα παιδιάμας στο σχολείο. Αγαπητοί μου Χριστιανοί, πέστε ναι στην Αλλαγή. ΄΄

Ο κοινοτάρχης έγραψε κι αυτός το λόγο του και τον πρόβαρε μπροστάστο γνωστό ακροατήριο που συγκέντρωσε στο γνωστό μας καφενείο ‘’Οι τρεις κληματαριές’’. Φόρεσε το γαμπριάτικο του ριγέ κασμιρένιο κοστούμι, με το διπλόκουμπο σακάκι να σταυρώνει στο στήθος, παρα τις απεγνωσμένες αντιρρήσεις της γυναίκας του ότι είναι περασμένης μοδός. Βέβαια το σακάκι δεν κούμπωνε, γιατί στο μεταξύ, έβαλε τα κιλάκια του. Οι ατελείωτοι μεζέδες και η ρακοκατάνυξη είκοσι ετών, στέκονταν εμπόδιο ανάμεσα σ΄αυτόν και την λεωφόρο της κομψότητας, αλλά τελικά υπερίσχυσε ο υψηλός συμβολισμός, δεδομένου ότι παρόμοιο σακάκι φορούσε κι ο παρτιζάνο, Ούρμπανο Λατσάρο, που συνέλαβε τον Μπενίτο Μουσολίνι το '45. Αντιπαρέρχοντας το σχόλιο του γουναρά '' ..ε...καλά τώρα και ποιος τον ξέρει αυτόν τον παρμιτζάνο Λέτσαρο πρόεδρε; Μεταξύ μας το σακάκι... σου πέφτει λίγο στενό......'', άρχισε να προβάρει με στόμφο το λόγο του. Τον ενδιέφεραν πρωτίστως τα σημεία που θα έπρεπε να πέσειχειροκρότημα. Γι’ αυτό απαγόρεψε στο Σταύρο να σερβίρει ρακί στο ακροατήριο προκειμένου να διατηρήσει την προσοχή του αμείωτη, πράγμα δύσκολο έτσι πως πεταγόταν η κοιλιά του απ' το σακάκι.

Με δυο λόγια η ομιλία του θα τελείωνε ως εξής: ‘’Το παγκόσμιο Θρησκευτικό – οικονομικό κεφάλαιο επιδιώκει να μας αλλοτριώσει, τουτέστιννα μας τη φέρει μπαμπέσικα. Θέλει να μετατρέψειολόκληρο τον πλανήτη σε χωριό, ακόμα και την Φλώρινα και ούτω καθεξής. Ότανεμείς είχαμε πολιτισμό οι καπιταλιστές ζούσανε στα δένδρα. ΟΝΕ, ΟΗΕ, Ουνέσκο,Γιούνισεφ και Νάτο, το ίδιο συνδικάτο. Αγαπητοί μου συγχωριανοί, πέστε ναι στηνΑλλαγή.’’

Η γνωστή παρέα χειροκρότησε δυνατά,

- Πρόεδρε…πρόεδρε.. σήκωσε το χέρι του ο γουναράς.
- Αυτό το τελευταίο…αυτό με την αλλαγή …δεν το κατάλαβα.

- Τι θες να πεις, ρώτησε θορυβημένος ο κοινοτάρχης.

- Τι αλλαγή…αφού τους λέμε να ψηφίσουν ξανά εσένα ….

- Αλλαγή συναγωνιστή σημαίνει αλλαγή…αλλαγή…αλλαγή…να μην ακούωμαλακίες.

Ο Στάυρος έσπευσε να σερβίρει το ρακί – μεζέ, ενώ οι άλλοι έδιναν τα συγχαρητήριατους στο κοινοτάρχη λέγοντας διάφορα: ‘’Άντε και με τη νίκη..'', ''θα τους ξεσκίσουμε..'',''η αλλαγή ήρθε για να μείνει…..’’. Μόνο ο γουναράς μουρμούριζε, ‘’ Αλλαγή…του κώλου αλλαγή…..’’

Όλη αυτή τη χρονική περίοδο της προετοιμασίας ο κύριος Αριστείδης ήταν εξαφανισμένος.Δεν ξαναπάτησε το πόδι του στο καφενείο. Επέστρεφε κατ’ ευθείαν στο σπίτι του όπουη κυρία Γκίτσα, η γυναίκα του ‘’Άχρηστε’’ τον ανέβαζε, ‘’Άχρηστε’’ τον κατέβαζε.Το μπαουλοντίβανο ήταν πια το μόνιμο κρεβάτι του και για να μη νιώθει μοναξιάτο βράδυ κοιμόταν αγκαλιά μ’ ένα μαξιλάρι. Όσο για την εργασία του, δήλωσε απόλυτηδιαθεσιμότητα, που σημαίνει ότι θα εργαζόταν και τις γιορτές και τις σχόλες, διπλέςβάρδιες, μια και στο χωριό, όπως και στο σπίτι του, ένιωθε πια ανεπιθύμητος, σαν ξένος.

Επιτέλους έφτασε η Κυριακή του πανηγυριού κι απ’ τα ξημερώματα άρχισαν να κρεμάνετα λαμπιόνια, να στρώνουν τα καρεκλοτράπεζα στη κεντρική πλατεία, να στήνουντις ψησταριές , να ετοιμάζουν τα κρέατα και τους μεζέδες και να τοποθετούν τα βαρέλιαμε το ρακί.. Έφτασε κι η μικροφωνική για την ορχήστρα – το πάλκο φτιάχτηκε κάτωαπό τον πλάτανο – και τα βεγγαλικά τ' ανέλαβε η πυροσβεστική για να μην επαναληφθείτο περσινό λάθος, που παραλίγο να κάψουν την εκκλησία και το σχολείο. Δυστυχώςη παιδική χαρά του διπλανού χωριού κάηκε ολοσχερώς και πάρα λίγο να ξεκινήσει εμφύλιοςπόλεμος ανάμεσα στα δυο χωριά. Τελικά όμως επικράτησε η κοινή λογική μια καιστο διπλανό χωριό δεν είχανε παιδιά. Τα μέλη του χορευτικού συγκροτήματος έφτασανπιο νωρίς και περιφέρονταν άσκοπα στη πλατεία με τον υπεύθυνο να τρέχει από πίσωτους και να τους φωνάζει να προσέχουν μη λερώσουν τις στολές γιατί ήταν νοικιασμένεςαπό το Λαογραφικό Μουσείο Λεχόβου.

Το γλέντι θα ξεκινούσε το απόγευμα μετά το σάουντ - τσεκ της Μπάντας Φλωρίνης.

Κατά τις 11πμ. με το που τελείωσε η θεία λειτουργία, γέμισε η πλατεία με τοεκκλησίασμα. Όλοι φορούσαν τα καλά τους, μικροί – μεγάλοι, κι είχαν ιδιαίτερα καλήδιάθεση. Ο μόνος που ήταν σκεπτικός και προβληματισμένος ήταν ο Ξενοφών. Δεν έβλεπεπουθενά τον κύριο Αριστείδη. Ούτε στην λειτουργία δεν ορθέ απ’ την οποία δεν έλειψεποτέ τα τελευταία 25 χρόνια και βάλε. Κι η απουσία του δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητημια κι ήταν ένας από τους τρεις αριστερούς ψάλτες, ο δεξιότερος. Δεν ένιωθε καλάγιατί ήξερε ότι αυτός ήταν η αιτία για την κακοδαιμονία του κύριου Αριστείδη. Έτσιαποφάσισε να τον αναζητήσει στη ΔΕΗ.

Κατά τις 5μμ, τ’ απόγευμα, ο Ξενοφών, χτύπησε τη πόρτα του χώρου με τους διακόπτες όπουεργαζόταν ο καθ' ού. Ο κύριος Αριστείδης τον υποδέχτηκε ευγενικά, όπως και την προηγούμενηφορά και τον τράταρε ελληνικό καφεδάκι. Φοντάν δεν υπήρχαν. Καταναλώθηκαν στο μεταξύγια να γλυκάνουν τη μεγάλη πίκρα του, χωρίς όμως να καταφέρουν να απομακρύνουναυτό το μικρό κατιτίς που τον γρατζουνούσε τα σωθικά και δεν ήταν από ψάρι.

Στο μεταξύ στην πλατεία έφτασε η Μπάντα με τα χάλκινα, άναψαν τα λαμπιόνιακαι τη μικροφωνική και όλοι έκαναν ησυχία καθώς ξεκίνησε το σάουντ – τσεκ. Η ώραήταν 6 και 20 μμ. όταν έπεσε το ηλεκτρικό. Για δευτερόλεπτα μεσολάβησε μια ησυχίακαι μετά άρχισαν όλοι να φωνάζουν και να τρέχουν δεξιά – αριστερά να βρουν τι φταίει.Πανηγύρι χωρίς ηλεκτρικό δεν γίνεται κι ο κοινοτάρχης έβριζε μια τον ηλεκτρολόγοπου δεν έβρισκε τη βλάβη και μια τον γραμματέα που δεν πλήρωσε το λογαριασμό ηλεκτρικούτης κοινότητας στη ΔΕΗ. Και οι δυο ορκίζονταν, σε ιερά και όσια, ότι δεν φταίνεαυτοί. Μάλιστα ο ηλεκτρολόγος πρότεινε να μεταφέρουν στην πλατεία τη γεννήτριαπου έχουν για τα ποτίσματα, που όμως δυστυχώς δεν είχε αρκετό πετρέλαιο, άσεπου η φασαρία της ήταν τόσο μεγάλη που οι συγχωριανοί δεν θα χόρευαν στο ρυθμό των ήχων της Μπάντας αλλά στο ρυθμό του σαματάτης γεννήτριας.

Στη ΔΕΗ, οι Ξενοφών και κύριος Αριστείδης έπιναν τον καφέ τους αμήχανοι κι αμίλητοιγιατί κανείς από τους δυο δεν ήξερε πώς να ξεκινήσει την κουβέντα. Μες την νευρικότητατου ο Ξενοφών αναποδογύρισε τα φλιτζάνια του καφέ.

Η αμηχανία ήταν τόσο μεγάλη που δεν πρόσεξαν αμέσως ότι το κουμπί έγινε κόκκινο.Όταν το είδαν η ώρα ήταν 6 και 42 μμ. Αμέσως πετάχτηκε από την καρέκλα ο κύριοςΑριστείδης και το πάτησε χωρίς δισταγμό. Για λίγο έμειναν κι οι δυο ακίνητοι κιεπιφυλακτικοί – ίσως και λίγο φοβισμένοι - καθώς περίμεναν κάτι να γίνει, κάτινα κουνηθεί, κάτι να θορυβήσει, κάτι ν’ αλλάξει στην ατμόσφαιρα. Πέρασε έτσι έναλεπτό και το μόνο που συνέβη ήταν το κουμπί που ξανάπρασίνισε.

- Κυρ Αριστείδη τι έγινε τώρα;…..ρώτησε λίγοφοβισμένος ο Ξενοφών.

- Πατήσαμετο κουμπί, απάντησε ο κύριος Αριστείδης με ύφος σαν να μην το πίστευε.

- Ναι καλά…αλλά εκτός απ’ αυτό, τι έγινε;… κάτιέγινε …θα γίνει κάτι;….

- Που θες να ξέρω;.. Αφού το ξέρεις…πρώτη φοράέγινε κόκκινο…

- Δηλ. δεν ξέρεις; ….

- Τι θες να σου πω αγαπητέ Ξενοφών;…τι να σουπω;…ούτε κι εγώ δεν το πιστεύω;…..

Ξανακάθισαν στις καρέκλες τους σιωπηλοί κι ο Ξενοφών μη ξέροντας τι να κάνεικοίταξε το φλιτζάνι. Μια σκιά σα μια μεγάλη φωτιά είχε σχηματιστεί από τα κατακάθιατου καφέ.

- Ρε συ ....Άναψε κόκκινο, αναφώνησε ξαφνικά ο Ξενοφών σαν άλλος Αρχιμήδης.

- Κυρ Αριστείδη τα λέμε, ευχαριστώ για το καφέ και…συγνώμη…είπεκι έφυγε σβέλτα για το χωριό.

Ποτέ, κανείς απ' τους ντόπιους, δεν έκανε σε μικρότερο χρόνοτην διαδρομή ΔΕΗ – χωριό. Ο Ξενοφών έτρεξε πιο γρήγορα κι από τον Φειδιππίδη, και με το που έφτασε στη πλατείαέπεσε πάνω στον Παπά.

- Τι τρέχεις έτσι τέκνον Ξενοφώντα;, του λέει φωναχτά οπαπάς, γιατί στο μεταξύ αποκαταστάθηκε το ρεύμα και γινόταν χαλασμός.

- Πάτερ τι να στα λέω…απάντησε, στον ίδιο τόνο, αυτός

- Το κουμπί έγινε κόκκινο και το πάτησε….

- Τι λες ρε Ξενοφών: πετάχτηκε ο γουναράς που στο μεταξύ πλησίασεκι αυτός όπως κι άλλοι.

- Ο κύριος Αριστείδης σας λέω…ήμουνα στη ΔΕΗ…έφτιαξε καφέκαι το κουμπί έγινε κόκκινο.

- Πότε έγινε αυτό ρε Ξενοφών, ρώτησε πάλι ο γουναράς.

- Δεν είδαμε πότε άναψε…αλλά όταν το πάτησε ήταν 6 και 30μμπερασμένες.

- Έξι και 30μμ περασμένες, ρώτησε ο δάσκαλος σκεπτικός.
- Ρε Ξενοφών είσαισίγουρος; επανέλαβε.

- Σίγουρος σου λέω…και βέβαια είμαι σίγουρος…ήμουν εκεί...., καταλαβαίνεις;
Ναι, ο δάσκαλος προσπαθούσε να καταλάβει. Το γεγονός αυτό είχε το μέγεθος μιας φιλοσοφικής σπαζοκεφαλιάς, σαν να επρόκειτο για την τάξη του σύμπαντος, ένα είδος ισορροπίας στο οποίο στηρίζονται θεατρικά δράματα, διατυπωμένο απλά αλλ' απροσδόκητα στο πλαίσιο ενός αλλιώτικου, κατά τα άλλα, απογεύματος.

Κατά τις 8μμ ο κύριος Αριστείδης έφυγε από τη ΔΕΗ για να γυρίσει στο χωριό.Ήξερε ότι θα περνούσε μια δύσκολη νύχτα, γιατί θα καθόταν σπίτι αλλά θα ήταν αδύνατονα κοιμηθεί μ’ όλο αυτό το θόρυβο και τις μουσικές από το πανηγύρι. Σκεφτότανε λοιπόνπώς να το παρακάμψει, αν κι από περιέργεια θα ήθελε να δει τι γίνεται, έστω κιαπό μακριά. Όταν όμως έμπαινε στο χωριό δεν άκουσε μουσικές και ήχους πανηγυριού.Επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Πήγε προς την πλατεία δυσπιστώντας. Ήτανε στολισμένηαλλά έρημη, τα κάρβουνα στις ψησταριές αναμμένα, αλλά τα λαμπιόνια σβηστά. Και ηπλατεία άδεια σαν όλοι οι κάτοικοι να έφυγαν ξαφνικά. Απ’ το μυαλό του πέρασαν σκηνέςμε αλλόκοσμα αερόπλοια που απαγάγουν γήινους. Κοντοστάθηκε στο έμπα της πλατείας.Τσιμπήθηκε να δει αν είναι ξύπνιος. Τι διάολο… Τώρα τελευταία όλο πρωτόγνωρα γεγονόταστη ζωή του. Ξεθάρρεψε και βάλθηκε να τη διασχίσει. Με το που έκανε μερικά βήματαάναψαν τα λαμπιόνια και η πλατεία φωταγωγήθηκε. Μουσικές άρχισαν απ΄τα χάλκινακαι όλο το χωριό έπεσε επάνω του. Τον σήκωσαν στα χέρια κι υστέρα τον απίθωσαν πρώτοτραπέζι πίστα, δίπλα στον παπά, το δάσκαλο, τον αγροφύλακα και τη Γκίτσα τη γυναίκατου. Τον χτυπούσαν στη πλάτη, τον κερνούσαν και του έσφιγγαν το χέρι. Μόνο ο κοινοτάρχηςήτανε τσατισμένος. Τριγύριζε έξαλλος φωνάζοντας:

- Συνωμοσία συγχωριανοί, συνωμοσία. Πλεκτάνη του κεφαλαίου.Τι σαχλαμάρες είναι αυτές με το κουμπί…Δεν γίνονται αυτά στην εποχή μας. Άκου πάτησετο κουμπί και ήρθε το ηλεκτρικό…Τι νομίζει η αντίδραση, ότι το κίνημα τρώγει κουτόχορτο;…

- Ποιο το περίεργο; του λέει ο γουναράς.

- Εδώ πατάνε το κουμπί και φεύγει για τη σελήνη το διαστημόπλοιο,πατάνε το κουμπί και πέφτει βόμβα στη Χιροσίμα….

- Τι θες να πεις ρε βλάκα συναγωνιστή;…Ότι τη Κυριακή των εκλογώντο κίνημα θα γίνει Χιροσίμα;…Διαγράφεσαι ρε μαλάκα…απολύεσαι από γραμματέας…κιαπό σύντροφος …..γδάρτη …ε.. γδάρτη.

Μπορεί κανείς να μην έβγαλε λόγο εκείνο το βράδυ, αλλά το γλέντι ήταναπερίγραπτο κι ο κύριος Αριστείδης έσερνε το χορό με την κυρία Γκίτσα από πίσω,και πιο πίσω οι γνωστοί μας άγνωστοι. (Το χορευτικό συγκρότημα επιδόθηκε σεδιαγωνισμό τσιπουρογνωσίας.)

Όταν γύρισαν σπίτι το συζυγικό κρεβάτι περίμενε τον κύριο Αριστείδη, στρωμένοόπως και την πρώτη νύχτα του γάμου τους.

Αγαπητέ αναγνώστη, φτάσαμε επιτέλους στο φινάλε της μεγαλειώδους όπερας.
Ενώ ο κύριος Αριστείδης απολάμβανε όλα τα προνόμια της ''πρώτης νύχτας'' συμπεριλαμβανομένων και των ρετσιτατίβο της σοπράνο κυρίας Γκίτσας, στην πλατεία το ''εξαιρετική ποιότις'' ντόπιο τσίπουρο - 45 βαθμοί και βάλε - ροκάνιζε τις αντιθέσεις. Ο ιερέας αγκαλιά με τον κοινοτάρχη σολάρανε στην άρια ''Έτσι ειν' η ζωή , και πως να την αλλάξεις'', και οι παρατρεχάμενοι συμμετείχαν ως χορός με άναρθρα φωνητικά. Ταυτόχρονα ύπουλες σκέψεις αναδύονταν στις τρικυμισμένες θάλασσες των μεθυσμένων συνειδήσεων. Ο μεν ιερέας σκέφτονταν ότι η ζωές μας, - τι είναι οι ζωές μας τελικά; - είναι ιστορίες για αγρίους. Ζούμε με την αγωνία του κατεπείγοντος ενώ είναι πιθανόν στην άλλη μεριά να μην βρίσκεται κανείς. Η έστω, είναι κάποιος, που όμως δυστυχώς για μας, ψάχνει για κάτι άλλο. Ο δε κοινοτάρχης σκεφτόταν ότι ο κόσμος θα συνεχίσει να υφίσταται εδώ έξω και ως εκ τούτου κάνεις δεν είναι αναντικατάστατος, ούτε κι ο κόσμος είναι.

Το γλέντι ξέφτισε προς τα ξημερώματα, αφήνοντας πίσω του βαριές απώλειες. Τουλάχιστον οι μισοί από τους κατοίκους θα ζούσαν την επόμενη εβδομάδα στον αστερισμό του πονοκέφαλου.

Και μη τολμήσετε να με ρωτήσετε τι απ’ απέγινε το χορευτικό συγκρότημα.

Νίκος Γιαννόπουλος

Αθήνα 2011

Η ιστορία αυτή αφιερώνεται στον ταξιτζή Κώστα Τεφτίκη, από τα Ασπρόγεια Φλωρίνης.

Σημ:

Η ιστορία αυτή σεναριοποιείται από τον Σκηνοθέτη - Παραγωγό, Γιάννη Βολιώτη

''Portal: No Escape'' by Dan Trachtenberg

2011-11-19T10:46:00.001+02:00

A woman wakes up in a room with no memory of who she is or how she got there...

PAPER MEMORIES

2011-11-16T20:38:00.001+02:00

An Old man search for happiness in old photos… two worlds divided by theinability to dream...

Written and Directed by Theo Putzu
Photography Theo Putzu
Editing Theo Putzu
Sound Design Martin Ortega Granella
Soundtrack Miguel Marin

The Letter

2011-11-16T20:24:00.001+02:00

title: The letter

album: Black album

group: LE-LI

label: GarrinchaDischi

written anddirected: Theo Putzu

cinematography:Tommaso Alvisi

animation andediting: Theo Putzu

Stop-Motion technique, approximately 2000 photos.

The Photograph (Η Φωτογραφία), English subtitles

2011-11-15T19:09:00.001+02:00

Στα χρόνια της δικτατορίας, ο Ηλίας υπηρετεί μια δύσκολη θητεία στο στρατό, χαρακτηρισμένος ως γιος κομουνιστή που πολέμησε και σκοτώθηκε στον Εμφύλιο. Για τον ίδιο λόγο, όταν απολύεται και επιστρέφει στη μικρή κοινωνία της Καστοριάς, δεν μπορεί να ελπίζει σε κάτι, παρά μόνο να μεταναστεύσει, όπου αυτό είναι δυνατό. Φεύγει για το Παρίσι και προσπαθεί να προσεγγίσει ένα γουναρά που βρίσκεται εκεί από χρόνια, τον Γεράσιμο, μακρινό συγγενή της μητέρας του. Μέρα με τη μέρα αναπτύσσεται μεταξύ τους μια σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης, όμως ταυτόχρονα τα πάντα οικοδομούνται πάνω σ΄ ένα επιπόλαιο ψέμα που ο Ηλίας είπε στον Γεράσιμο, το πρώτο βράδυ της γνωριμίας τους, όταν συνέστησε την κοπέλα μιας φωτογραφίας που είχε μαζί του, ως τη φανταστική αδελφή του. Ο Γεράσιμος στους μήνες που ακολουθούν την ερωτεύεται και αναδιατάσσει πλέον ολόκληρη τη ζωή του, ώστε να την παντρευτεί. Διχασμένος ανάμεσα στην ειλικρινή ευγνωμοσύνη και την ανάγκη της επιβίωσης, ο Ηλίας συνεχίζει να τροφοδοτεί με ψέματα την εξ αποστάσεως αγάπη του Γεράσιμου για μια γυναίκα που δεν υπάρχει, την Ευτυχία, έως ότου πια, οι δυο τους επιστρέφουν στην Ελλάδα για τον γάμο.

Ευρωπαϊκό Σινεμά
http://greatdirectorsgreatmovies.blogspot.com/2011/11/1986.html

O Drakos (The Dragon): with English subtitles

2011-11-15T18:56:00.001+02:00

Ο Δράκος είναι ο τίτλος ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου, βασισμένη σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Γυρίστηκε στην Ελλάδα και πρωτοεμφανίστηκε στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας. Όταν προβλήθηκε στις ελληνικές αίθουσες το 1956 αντιμετώπισε εμπορική αποτυχία αλλά και επιθετικότητα μεγάλης μερίδας του τύπου. Είναι χαρακτηριστικό πως οι εφημερίδες της εποχής «Εστία» και «Αυγή», κατηγόρησαν την ταινία ως ανθελληνική ζητώντας την επέμβαση του εισαγγελέα. Ο Δράκος αναγνωρίζεται σήμερα ως μία από τις σημαντικές ταινίες στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου που συνδυάζει στοιχεία από τον ιταλικό νεορεαλισμό, τον γερμανικό εξπρεσιονισμό αλλά και το Φιλμ νουάρ. Ανάμεσα στα προτερήματα της ταινίας είναι και η μουσικήεπένδυση, έργο του Μάνου Χατζιδάκι.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F_%CE%94%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%82_(%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%AF%CE%B1)

The Complete IMDB List of Films Noir

2011-08-30T19:55:00.000+03:00

http://filmsnoir.net/film_noir/the-complete-imdb-list-of-films-noir.html

Η ΘΕΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ

2011-08-30T19:49:00.002+03:00

Σήμερα νιώθω την ακατανίκητηεπιθυμία να σας μιλήσω για τη θεια μου την Τζένη από το Σικάγο, η, Τζέιν όπως τηναποκαλεί ακόμα ο παππούς μου.

Αμφότεροι έχουν περάσει τα εβδομήντα, μόνοπου όταν κάνουμε υπαινιγμούς για την ηλικία τους, ο παππούς λέει ότι δεν θυμάται ακριβώς γιατί ξέχασε πότεγεννήθηκε, σε αντίθεση με τη θεια που ισχυρίζεται ότι θυμάται με ακρίβεια την ηλικίατης - τα τελευταία 15 με 20 χρόνια είναι μόνο πενήντα πέντε χρονών. Αυτός είναικι ο κυριότερος λόγος που επιμένει να την φωνάζουμε ακόμα θεια ενώ υπήρξε η δεύτερηγυναίκα του παππού, μέχρι που αυτός γύρισε μόνιμα στην Ελλάδα, πριν δυο χρόνια,και μας ανακοίνωσε ότι χώρισαν γιατί τα μελλοντικά τους σχέδια ήταν ασύμπτωτα,.... ασύμβατα,.... ανακόλουθα ….εν πάση περιπτώσει, κάτι τέτοιο - θυμάμαι ότιχρησιμοποίησε μια δύσκολη λέξη. για να μας εξηγήσει. Φυσικά, ούτε κουβέντα γι’ ασυμφωνίαχαρακτήρων.

Η θεια κι ο παππούς,έζησαν μαζί σχεδόν σαράντα χρόνια, σε ένα ανακαινισμένο, βικτοριανού τύπου διώροφο σπίτι, στο Σικάγο,στην Λεωφόρο North Oakley, γεμάτο από παλιά έπιπλα αξίας. Ο παππούς διατηρούσε ενα μεγάλο παλαιοπωλείο στη γειτονιά Schaumburg, κοντά στo γνωστό πολυκατάστημα Dainese, και έκανε χρυσέςδουλειές, κυρίως από τις εξαγωγές στην Ευρώπη.

Όταν παντρεύτηκαν, οπαππούς έκανε δώρο στη θεια ένα μεγαλόπρεπο, ολόσωμο πορτραίτο, που ζωγράφισε έναςφίλος του ζωγράφος, αντιγράφοντας μια φωτογραφία της. Τότε η θεια μου ήταν 35 χρονών.Το πορτραίτο ήταν αρκετά μεγάλο, 2μ Χ 1,40μ, λάδι σε καμβά, κι έδειχνε τη θειαμου όρθια με μια εντυπωσιακή εξώπλατη μακριά τουαλέτα, το σώμα τρία τέταρτα γυρισμένοδεξιά, το δεξί χέρι της να ακουμπά σε κάτι ακαθόριστα υπερυψωμένο, τα μαλλιά μαζεμένασε ένα είδος κότσου ώστε να αναδεικνύεται ο λευκός λαιμός, το πρόσωπο γυρισμένο ανφάςκαι το βλέμμα να κοιτάζει εμπρός, σαν να συνομιλεί με τον θεατή. Δεν ξέρω απόπού εμπνεύστηκε ο ζωγράφος αυτή την σύνθεση. Η απεικόνιση ήταν πολύ ρεαλιστικήκαι καθαρή. Θα έλεγε κάνεις ότι είναι έργο του Νικηφόρου Λύτρα, αν το φόρεμαδεν ήταν τόσο σύγχρονο. Ο παππούς ήταν ενθουσιασμένος από το αποτέλεσμα κι επέμεινε να το κρεμάσουν στο πιο περίοπτο σημείοτου υπερυψωμένου κι ευρύχωρου ισογείου, που ήταν και το λίβινγκ-ρουμ., στον τοίχοπολύ κοντά στην είσοδο. Δεν υπήρχε περίπτωση να μπεις η να βγεις από το σπίτικαι να μην προσέξεις το πορτραίτο. Ήταν για όλους τους επισκέπτες η πρώτη κι η τελευταίαεντύπωση.

Δυστυχώς η θεια δεν συμμεριζόταντον ενθουσιασμό του. Για λίγο δεν είπε τίποτα από τη μια για να μην φανεί αγνώμωνκαι στενοχωρήσει τον παππού κι από την άλλη γιατί παρ’ όλα αυτά ένιωσε κολακευμένη,δεδομένων και των ευνοϊκών έως ενθουσιωδών σχολίων των φίλων και γειτόνων του ζευγαριού.Μετά όμως από λίγο καιρό άρχισε διακριτικά να παραπονιέται ότι το πορτραίτο την έδειχνε μεγαλύτερη απ’ ότι ήταν και κάποιαστιγμή έπεισε τον παππού μου να το ξεκρεμάσουν και για να μην φαίνεται το σημάδιστον τοίχο, το αντικατέστησαν με ένα Βενετσιάνικο καθρέπτη εποχής του 1900, απότο παλαιοπωλείο φυσικά, αναλόγων διαστάσεων.

Ητανε όμορφη η θειακαι φυσικά πολύ κοκέτα. Ντυνόταν στην τρίχα ακόμα κι όταν έβγαινε για ψώνια στηγειτονιά. Αν δεν είχε να κάνει ψώνια, ντυνόταν επίσης καλά κι πήγαινε βόλτα γιανα την δουν και να την κολακέψουν. Και πάντοτε πριν ξεμυτίσει κοιταζόταν στον μεγάλοκαθρέπτη και διόρθωνε τις τυχόν ατέλειες στο ντύσιμο, στο μακιγιάζ η στο χτένισμα.

Πέρασαν καλές μέρες ο παππούς με τη θεια, μέχρι που μια μέρα, σχεδόν 25 χρόνια μετά, όταν αυτόςγύρισε το μεσημέρι από την δουλειά, ανακάλυψε ότι το παλιό πορτραίτο ξαναπήρετην θέση του στον τοίχο δίπλα στην εξώπορτα του σπιτιού. Όταν ρώτησε σχετικά τηθεια μου αυτή του απάντησε ότι ο καθρέφτης την έδειχνε μεγαλύτερη απ’ ότι ήτανστην πραγματικότητα.

Τις επόμενες μέρες αποκαθηλώθηκανόλοι οι καθρέφτες απ’ το σπίτι, μ’ αποτέλεσμα ο παππούς να ξυρίζεται στο παλαιοπωλείο.Μάταια την ικέτεψε να του αφήσει τουλάχιστον τον καθρέπτη στο μπάνιο.

Τα χρόνια περνούσαν απαράλλακτα με τα προηγούμενα. Η θεια είχε σταθερές συνήθειεςκαι η κοκεταρία της παρέμενε αναλλοίωτη. Το πώς ντυνόταν, μακιγιαριζόταν και χτενιζότανχωρίς καθρέφτη, έκτοτε, είναι ένα μεγάλο μυστήριο.

Πάντοτε όμως, πριν βγει από το σπίτι κοιτάζεται στο πορτραίτο της και τοπρόσωπο της φωτίζεται από ένα εσωτερικό φως μιας αναβλύζουσας ευτυχίας καθώςπια βλέπει τον εαυτό της νεώτερο, αναλλοίωτο στο πέρασμα του χρόνου, που σαν ιόςμας μολύνει με την ασθένεια των γηρατειών.

Η θεια είναι πολύ περήφανη για τη μνήμη της. Αν ρωτήσετε την ηλικία της,θα σας πει χωρίς αιδώ ότι είναι μόνο πενήντα πέντε χρονών. Η θεια Τζένη απ’ το Σικάγοεξακολουθεί να θυμάται ακριβώς την ηλικία της σε αντίθεση με τον παππού που δενθυμάται την ακριβή ημερομηνία της γέννησης του αλλά κοιτάζει άφοβα το χρόνο στον καθρέφτη, κάθε πρωί που ξυρίζεται, πριν συναντήσει τους φίλους του στο καφενείο του χωριού.

Νίκος Γιαννόπουλος

Λευκάδα

27/8/2011

WAX TAILOR - DRAGON CHASERS

2011-02-17T19:34:00.001+02:00

Clip vidéo de l'artiste Wax tailor et le titre "Dragon Chasers" de l'album "In the mood for life" avec en featuring, Charlotte Savary.
Un clip réalisé par David Périssère, produit et post-produit par le studio It's A Good Day.
Artiste : Wax Tailor feat. Charlotte Savary
Titre : Dragon Chasers
Maison de disque : AT Musiques (Atmosphériques)
Scénario / réalisation : David Périssère
Production : It's A good Day
Producteurs : Antony Delétang - Didier Ripert

The art of crime

2011-02-13T11:53:00.001+02:00

Εργαστήριο Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών
τμήματος Νομικής Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

http://www.theartofcrime.gr/

The Art of Drowning

2011-01-21T19:38:00.000+02:00

OCCASIO

2011-01-11T19:18:00.003+02:00

get Occasio in HD on www.pocketmovies.net
"OCCASIO" is a little sad and bizarre story, about 4 min in length. The main character called "Mr.WithHat" discovers the meaning of missing the last chance to escape a dead and abandoned place...

PARCOURS

2011-01-11T19:15:00.000+02:00

Bande son de Dead Poulet (jouée en live à la Tannerie, à l'occasio du festival du film d'animation 2009) sur un court-métrage de Paul Hervé.

перестро́йка (Perestroika)

2011-01-11T18:55:00.003+02:00

Director/Producer: Alexandrovich Friderici

Perestroika was created as a form of representing a sudden change. Though its Russian political ties are evident, перестро́йка, meaning restructuring, is to be taken in the more literal sense of the word. It is rather an individualÆs realization to change what he once believed to be something else. Aided by his aboriginal self, his actions threaten to throw the balance off current reality.

L'homme sans tête (2003)

2011-01-11T16:16:00.002+02:00

Directed by
Juan Diego Solanas

Phelps, a solitary man who lives in a big industrial city by the sea, is very happy tonight. He is getting ready for a ball. And not any ball, a dance to which the young woman he loves has agreed to come. Tonight he will declare his flame and and it makes him feel like dancing... But there is something wrong with Phelps, at least in his own "eyes": he does not have a head! That is why he sets out to buy a head that suits him to please his lady...

Written by Guy Bellinger

IMDB http://www.imdb.com/title/tt0363263/

Memory

2011-01-06T15:33:00.001+02:00

Directed by Junichi Yamamoto

LA SOURIS QUI EST AMOUREUSE

2011-01-06T15:15:00.002+02:00

Angus and Julia Stone - Black Crow

2011-01-06T14:46:00.001+02:00

"Black Crow" Lyrics:
Eyes from the tree take me down the way
Red riders of the dark
Help me through this maze
Do you know, mister, of this place?
Do you know, mister?
No time to waste

Won't you help me be on my way?
Won't you help me be on my way?
So I can set me free

Saw murder in her eyes
The dark of a thousand crows
Cold thriller in disguise
Blue shadows stitched to her toes

Do you know, mister, of this place?
Do you know, mister?
No time to waste

There's propergand for everyman
On the paperstand you know
When will the spinsters face
Let give that twist of grace you know

Do you know, mister, of this place?
Do you know, mister?
No time to waste.

kokiriko bushi

2011-01-05T15:15:00.002+02:00

YUME

2011-01-05T15:11:00.004+02:00

Some Monday morning eye & ear candy. It's called Yume, and both the animation and music are done by Shunsuke Saito.

Film Noir (short film)

2010-12-28T13:53:00.003+02:00

Filmed, directed, screenwrite, staring: Jake Hellbach and Delores Taylor
This was a really fun and great learning experience for Delores and I to do everything and also act in the film.
Shot using the Canon 5dMKII and 7D cameras.
Music by:
Kevin MacLeod (incompetech.com) Licensed under Creative Commons "Attribution 3.0"creativecommons.org/licenses/b...
(also a donation from me.)
Music used: Hot Swing, Dances and Dames, On the cool side and Video Copilot Pro Scores

Noir

2010-12-28T13:23:00.005+02:00

Noir by Jorge Sanchez

My entry for the Campus Movie Festival for the Art Institute of Atlanta.

Terminator & Jesus Parody - with Greek Subtitles

2010-12-24T18:52:00.003+02:00

Created by madtv for Fox, copyrighted by madtv and FOX. I only did the Subtitles.
Merry Christmas everyone, and Hasta la vista baby Jesus!

Tomato Is Another Day

2010-12-24T18:30:00.002+02:00

Revolver

2010-12-19T17:46:00.001+02:00

Looped animations by Jonas Odell of FilmTecknarna. Genius.
Co-directed with Stig Bergkvist, Marti Ekstrand & Lars Olsson

An industry treading in oil while capitalism is gathering all the shrimps & beneath it a statistical monkey who doesn't realize the answer is not in the machine fathers want to see how it looks sons want to know how it works, TIME looks pretty normal when you are observing it? history repeats itself "by some wicked hand?!" masks with relationship issues robots programmed for their lifestyle, time running out 4 wasps to bury the heavy dead god so when the human heart started pumping and called it.

Your Libido

2010-12-19T17:41:00.004+02:00

Visit http://www.aniboom.com for more from the aniBoom awards finalists.
An insight into the mind a student snoozing at his desk!
Animation by Maria Avramova

Scooter - Ti Sento

2010-12-13T19:58:00.001+02:00

Second Single from the Album "Under The Radar Over The Top"

TO ΈΓΚΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΡΟΥΤΊΝΑ

2010-12-10T19:16:00.002+02:00

Open publication - Free publishing - More crime

FILM NOIR PORTAITURE

2010-12-06T14:36:00.000+02:00

http://www.lafterhall.com/filmnoir.html
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κείμενο

List of Film Noir from the Internet Movie Database

2010-12-06T14:30:00.001+02:00

http://filmsnoir.net/film_noir/the-complete-imdb-list-of-films-noir.html
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κείμενο

FILM NOIR

2010-12-06T14:19:00.000+02:00

http://www.mardecortesbaja.com/blog/FilmNoir
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κείμενο

FILM NOIR STUDIES

2010-12-06T14:16:00.001+02:00

http://www.filmnoirstudies.com/essays/detective_hero.asp
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κείμενο

The Critical Reception of Detective Fiction of the 1930s

2010-12-06T14:06:00.000+02:00

http://extra.shu.ac.uk/wpw/thirties/thirties%20brauer.html Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κείμενο

Crime & Detective Fiction

2010-12-06T13:59:00.000+02:00

http://www.literaryhistory.com/20thC/detective_fiction.htm
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κείμενο

Κατάλογος βιβλίων μαγείας

2010-12-06T13:47:00.000+02:00

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%BF%CF%82_%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CF%89%CE%BD_%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κείμενο

Μυθιστοριογραφία κατασκόπων

2010-12-06T13:36:00.003+02:00

http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/el/Spy_fiction
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κειμενο

Hardboiled

2010-12-06T13:32:00.000+02:00

http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/en/Hardboiled
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κειμενο

Film noir

2010-12-06T13:29:00.000+02:00

http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/en/Film_noir
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κειμενο

LE ROMAN NOIR

2010-12-06T12:39:00.000+02:00

http://www.scribd.com/doc/44748552/LE-ROMAN-NOIR
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κειμενο

ROMANTIC AND QUIXOTIC HEROES IN DETECTIVE FICTION

2010-12-06T12:13:00.000+02:00

http://www.scribd.com/doc/44746918/ROMANTIC-AND-QUIXOTIC-HEROES-IN-DETECTIVE-FICTION
Πατήστε το URL για να διαβάσετε όλο το κειμενο

The man with the beautiful eyes

2010-12-05T23:03:00.001+02:00

Charles Bukowski "The man with the beautiful eyes"

Dinosauria, we

2010-12-05T23:00:00.003+02:00

Animation of Charles Bukowski poem. Done specifically for IPI at the College of Santa Fe.

Bluebird

2010-12-05T22:52:00.001+02:00

Bluebird ΒΥ Charles Bukowski
Τhere's a bluebird in my heart that
wants to get out but I'm too tough for him,
I say, stay in there, I'm not going to let anybody see you.

there's a bluebird in my heart that wants to get out
but I pur whiskey on him and inhale cigarette smoke
and the whores and the bartenders,and the grocery clerks
never know that he's in there.

there's a bluebird in my heart that wants to get out
but I'm too tough for him, I say,
stay down, do you want to mess me up?
you want to screw up the works?
you want to blow my book sales in Europe?

there's a bluebird in my heart that wants to get out
but I'm too clever, I only let him out at night sometimes
when everybody's asleep.
I say, I know that you're there, so don't be sad.
then I put him back, but he's singing a little
in there, I haven't quite let him die and we sleep together like
that with our secret pact
and it's nice enough to make a man
weep, but I don't weep, do you?

POSTERS FILM NOIR

2010-11-26T12:56:00.000+02:00

Untitled from nikos giannopoulos on Vimeo.

L'Ultimo Pistolero

2010-11-13T15:29:00.001+02:00

Dir. Alessandro Dominici / Italy / 2002
A man roves around a vast, deserted industrial plant, ready to grasp his gun. Hat, boots, belt: the last pistolero is going to face the hardest of challenges.
The film: http://www.ultimopistolero.com/
The director: http://www.alessandrodominici.com

M (Greek subs)

2010-11-11T16:46:00.003+02:00

M - Eine Stadt sucht einen Moerder (1931)
in High Definition. Click (CC) for English, French, Italian or Greek Subtitles.
When the police in a German city are unable to catch a child-murderer, other criminals join in the manhunt.

This film is nothing less than a masterpiece.
It is a highly structured and stylized film about a serial killer.
It created the serial kill genre, which includes such entries as Psycho and Silence of the Lambs.
Alfred Hitchcock (the director of Psycho) was a disciple of Lang as were Jacques Tourneur (The Leopard Man (1943)) and Michael Powell (Peeping Tom (1960)).
M was not only the originator of the genre, but arguably remains it preeminent entry.

Highly recommended for those in the mood for a Hitchcockian-style thriller with a great performance by Peter Lorre and great story-telling technique by Fritz Lang

A Gentlemen's Duel

2010-11-02T15:17:00.001+02:00

A seemingly innocent tea party takes a turn for the dramatic when two imperious aristocrats suddenly find themselves competing for the affections of the same fair lady.

Blur Studio

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

2010-10-26T22:00:00.001+03:00

Ήτανε σίγουρος ο χρόνος του πως τελείωσε.

Στο δικαστήριο είπε σ΄ όλους γεια.

Ήπιε το κώνειο κι απεβίωσε.

Πέρασε απ΄την άλλη τη μεριά.

Μες το μυαλό του χρόνια στριφογύριζε,

αλλά δε μίλαγε γι΄ αυτό.

Η περιέργεια τον έτρωγε, τον πίεζε,

να μάθει τι υπήρχε στο Κενό.

‘’Αυτά τα πράγματα ειν΄ αδιανόητα

Πέθανε, λέγαν, άσκοπα κι ανόητα.’’

Η επικήδεια τελετή ήταν σεμνή.

Τον θάψαν γρήγορα και πρόχειρα.

Μα οι παριστάμενοι διαβάσαν σκεπτικοί,

στην επιτύμβια πλάκα,

την απάντηση του αυτόχειρα.

‘’Πέθανα, έγραφε, απο περιέργεια.

Ήμουν υλη κι έγινα ενέργεια.

Μ΄ έκανε άτρωτο ο θάνατος.

Στην αγκαλιά του έγινα Αθάνατος.’’

Ν.Γ.

MINI noir

2010-10-23T16:57:00.003+03:00

animated clip
for the Noir Festival of Courmayeur 2005
produced with Racoon Studio Milan

The Goodnight Motel

2010-10-23T16:49:00.003+03:00

A short film project for the San Francisco School Of Digital Filmmaking.
Starring Rick Mischke and Katherine Hontalas
Written, Directed & Edited by Keith Azoubel
Director Of Photography . . . . Viken Nokhoudian
Assistant Director . . . . . . . . . . . William Ulleseit
Lighting . . . . . . . . . . . . . . . . . Steve Karski
Sound . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Judy Zimbelman
Technical Advisor . . . . . . . . . . Brandon Hamilton

Noir Mixtape

2010-10-23T16:46:00.004+03:00

Noir Mixtape from alice ecila on Vimeo.
Live recording of Paul Dutnall's (Junk TV) Noir mixtape. Performed at the Brighton Film Festival, 2009, Sallis Benney, Brighton.
Sound track combines original audio with improvised track from:
Adam Bushell: vibraphone and percussion
Alistair Strachan: cornet and electronics
Alice Eldridge: bass and electronics
Caroline Weeks: treated Vocals

Noir

2010-10-23T16:32:00.003+03:00

Detective Rourke comes home to find the killer he has been chasing for two months has turned the tables on him by seducing Rourke's girlfriend and leaving her dead as a surprise for him to find. Rourke now is in a brutal race against time to stop the killer before he strikes again, leading to a violent face off.
CREW:
Written and Produced by: Jeremy Fultz, Reko Moreno, Jesse Grce.

SALVADOR DALI animation

2010-10-22T21:24:00.003+03:00

Director and animation: Roni silva (delaxer).
This is moonlight sonata by beethoven.

BREAKDOWN the video 2010 VIMEO AWARDS REMIX WINNER

2010-10-19T10:34:00.001+03:00

kasumifilms.com
BREAKDOWN, a mashup of thousands of public domain samples, is the ageless tale of corrupt power-seekers perpetrating hideous deceptions on gullible masses.

Liars "Scissor"

2010-10-14T22:34:00.003+03:00

Director: Andy Bruntel
Producer: Jett Steiger
Executive Producer: Lana Kim
Director of Photography: Eli Born
Production Design: Megan Fenton
Make-Up: Martha Dame Cary
Wardrobe: Jennifer Johnson & Martha Dame Cary
Editor: Ed Yonaitis
Camera Crew: Kevin Phillips & Matt Harfield
Sound Design: Mads Heldtberg
Boat Skipper: Andrew Calder

THE MARIO VALDEZ STORY

2010-10-08T18:20:00.001+03:00

After a tragic incident, Mario Valdez escapes to Cannes to leave his world entirely behind, only to be faced by Mario Valdez.
Directed by Reza Safai & George Presman
Filmed using a Flip Video Ultra for Cannes a la Flip 2008

ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

2010-09-07T18:13:00.002+03:00

Nίκησες κι εγώ πεθαίνω.

…………………………..

Ήμουν η ύπαρξη σου και

θανατώνοντας με. δετό

σ΄ αυτή την εικόνα, που

είναι η δική σου εικόνα,

πόσο ολοκληρωτικά

σκότωσες τον εαυτό σου’’.

Edgar Allan Poe

- Καφέ ή …κάτι πιο δυνατό; Τζιν, ας πούμε.

- Καφέ, ευχαριστώ. Είναι ακόμα νωρίς για να πιω.

- Λοιπόν; Σε τι θα μπορούσα να σας βοηθήσω;

- Να με βοηθήσεις;… Ήρθα να σε γνωρίσω. Μου ΄χει μιλήσει για σένα….. Ξέρω επίσης ότι εδώ και αρκετό καιρό αρνείσαι να την δεις…. Αρνείσαι να της μιλήσεις.

- Αλήθεια είναι. Αλλά σε τι θα σας είναι χρήσιμο να το ξέρετε;

- Μ΄ αρέσει να μαθαίνω για το παρελθόν κάποιων προσώπων. Πέστο νοσηρότητα.. αν θελεις.

- Είναι νοσηρότητα. Αλλά σας καταλαβαίνω. Κι εγώ κάποτε είχα τέτοιου είδους νοσηρότητα….Το αστείο είναι ότι εγώ ρωτούσα την ίδια. Μου τα ΄λεγε χαρτί και καλαμάρι κι υπέφερα….

- Τη μισείς;

- Τώρα την έχω συγχωρήσει. Πριν λίγο καιρό την κατηγορούσα. Όχι στους άλλους, φυσικά. Στον εαυτό μου…. Αλλ΄ αργότερα ανακάλυψα πως υπάρχει μια σκληρότητα όταν συγχωρείς αυτόν που σε πλήγωσε. Κατά κάποιο τρόπο παρατείνεις το αίσθημα της ενοχής του.

- Δεν καταλαβαίνω…

- Είναι γιατί ίσως ποτέ δεν πονέσατε αρκετά για να καταλάβετε η για να συγχωρήσετε. Αμφιβάλλω, άλλωστε, αν κι αυτή καταλαβαίνει…………

- Ήσασταν όμως αρκετό καιρό μαζί.

- Όπως το δει κανείς. Δε λέω, περάσαμε αρκετούς μήνες μαζί. Τη γνώρισα πέρσι το καλοκαίρι…..Αλήθεια πιστεύετε στον κεραυνοβόλο έρωτα;..

- Μια δεύτερη ματιά βλάπτει.

- Συμφωνώ. Αλλά, πιστέψτε με, εδώ πρόκειται για μια εξαίρεση… . Πολλές φόρες από τότε προσπάθησα να καταλάβω τι της βρήκα…. Ομολογώ ότι δεν τα κατάφερα, αν και τόσους μήνες πέρασαν διάφορα από το μυαλό μου. Ήμασταν τόσο διαφορετικοί…. Ξέρετε όταν τη γνώρισα έδειχνε τόσο ευάλωτη κι απροστάτευτη….Μπορεί αυτό να ήταν τελικά….. αλλά δεν ήταν. Ξέρει πολύ καλά να επιβιώνει . Αυτά συνιστούσαν μόνο μια βιτρίνα. Ήταν ένα εξαιρετικό δόλωμα και μάλιστα για κάποιον αρκετά μεγαλύτερο της όπως εγώ.

- Και μετά;..

- Μετά συνέβησαν τα γνωστά. … Ανήκω στις κλασικές περιπτώσεις… Θέλησα να τη βοηθήσω…Κάναμε ταξίδια….Της έκανα όλα τα χατίρια…. Είχα αρχίσει να κόβω και να ράβω τη ζωή μου στα μετρά της….

- Κι αυτή;…

- Αυτή…….αυτή κοιμόταν μ΄ όποιον έβρισκε μπροστά της. Το κάνει ακόμα;… Sorry. Ίσως παρασύρομαι και υπερβάλλω λίγο, αλλά η γενική εικόνα δεν νομίζω ότι μπορεί να αλλάξει..

- Την θεωρείς….να το πω…πουτανα;…

- Δεν θα το ΄λεγα έτσι….Εγώ θα έλεγα: εταίρα. Της αρέσει να παίζει το ρόλο που οι άνδρες προσδοκούν απ΄ αυτήν. Άλλες φόρες βουλιάζει στον κλασικό στρόβιλο μιας ακόλαστης ζωής – χωρίς όμως να αναλαμβάνει τις ευθύνες της – κι άλλες φόρες εμφανίζει μια ικανότητα υπερβάσης, επιδεικνύοντας μιαν ανωτερότητα εμποτισμένη με κάποια βαθιά αισθήματα και αξίες, που δεν νομίζω όμως ότι πολυκαταλαβαινει η νοιάζεται γι΄ αυτά. Είναι κομμάτι του παιχνιδιού επιβίωσης. Το κυριότερο όμως είναι πως γνωρίζει ότι οι άνδρες την βλέπουν σαν αντικείμενο, αλλά της είναι αδύνατο να σκεφτεί πως η μοίρα της την προορίζει για κάτι άλλο από το να διακοσμεί τα καρνέ τους.

- Υπονοείς ότι ποτέ δεν σ΄ αγάπησε;

- Αυτό το ξέρω. Μου το΄πε άλλωστε αρκετές φορές.

- Μα δεν είναι δυνατόν… Κάτι θα την συγκίνησε σε σένα.

- Σίγουρα κάτι την συγκινούσε…. Τουλάχιστον τον πρώτο καιρό που ήμασταν μαζί. … Ήταν η καλύτερη περίοδος που περάσαμε… Νομίζω πως την συγκινούσε το γεγονός ότι ένιωθε κατά κάποιο τρόπο αναγνωρισμένη. Ήμουν ο πρώτος που της έδειξε εκτίμηση γιατί πίστευα ότι είναι κάτι καλύτερο απ΄ αυτό που η ιδία νόμιζε ότι είναι……Ξέρετε…Αγαπά την αναγνώριση. Γι΄ αυτό και νιώθει να υπάρχει μονό στα βλέμματα των άλλων. Κι είναι τόσο μεγάλη η λαχτάρα της για αναγνώριση ώστε δεν θέλει να παραδεχτεί ότι πολλοί από τους εραστές της χαμογελούν ειρωνικά πίσω από την πλάτη της….. Κι ενώ αποζητά μια ανταπόκριση, οι άνδρες της χαρίζουν μόνο τα βράδια που δεν μπορούν να περάσουν μ΄ άλλες γυναίκες. Η ακόρεστη διψά της για αναγνώριση είναι που καταστρέφει το πάθος που κάποιοι μπορεί να νιώσουν γι΄ αυτήν…..

- Δηλαδή. ,, την λυπάσαι;

- Κάθε άλλο…. Δεν μπορώ να την λυπηθώ. Κι ούτε έχω τέτοιο δικαίωμα….Άλλωστε την έχω αγαπήσει.

- Σου λείπει;

- Ναι, μου λείπει…..Με τον ίδιο τρόπο που κάποτε μου έλειπε και η μορφίνη…. Ήξερα ότι μου κάνει κακό κι έπρεπε να την σταματήσω.

- Μα, απ΄ ότι ξέρω, αυτή ήταν που έδωσε τέλος στη σχέση σας.

- Κατά μια έννοια, ναι. Κατά μια άλλη όμως,… όχι. Στην πραγματικότητα η σχέση αυτή ήταν ανέφικτη. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ήταν ερωτευμένη μαζί μου όπως εγώ μαζί της, μιλάμε για συναισθήματα χωρίς κάτι κοινό. Για συναισθήματα ασύμβατα μεταξύ τους. Αυτό, λοιπόν, που συνέβη ήταν να τελειώσει κάτι που από την αρχή το ξέραμε αμφότεροι ότι θα τέλειωνε. Ο καθένας με τον τρόπο του.

- Τη ζηλεύεις.

- Ζηλεύω που δεν είναι μαζί μου ή ποιο σωστά, που δεν μπορεί να είναι μαζί μου. Αλλά δεν τη ζηλεύω. …. Γιατί τελικά δεν είναι με κανένα. Και δεν είναι με κανένα γιατί θέλει να είναι με όλους…. Χαμογελάτε; Νομίζετε ότι λέω ακόμα μια κακία… Ε, λοιπόν όχι. Γιατί ούτε με σας είναι…. Το μονό που καταφέρατε είναι να προσθέσετε ακόμα μια γυναίκα στο καρνέ με τις ερωτικές επιτυχίες σας. Αν και, μεταξύ μας, στην πραγματικότητα ούτε αυτό έχει συμβεί. Εσείς προστεθήκατε στο δικό της καρνέ. Και ξέρετε γιατί;… Γιατί είναι ανίκανη ν΄ αγαπήσει και να αφοσιωθεί σ΄ αυτό που αγάπησε.

- Φαίνεται να΄χεις πληγωθεί πολύ…. .Δεν σου πέρασε από το μυαλό να την εκδικηθείς;

- Μου πέρασε…. Ξέρω πράγματα που μπορούν να της κάνουν κακό. Αλλά αυτός είναι ο πιο μπανάλ και ηλίθιος τρόπος να κάνεις κακό σε κάποιον. ….. Σκέφτηκα επίσης να την εκδικηθώ κάνοντας της όλα της τα χατίρια … Να την κάνω να νιώθει ωραία λέγοντας της τα ψέματα που θα΄ θελε ν΄ ακούσει… Να της γίνω τόσο απαραίτητος, ανταποκρινόμενος απολύτως στα καπρίτσια της, που να μένει μαζί μου μόνο και μόνο γιατί κανείς άλλος δεν θα της έδινε τόσο εύκολα αυτά που θα της έδινα εγώ…. Αλλά… θα΄μουν ένας ακόμα άνδρας ανάμεσα σε άλλους… κι αποφάσισα ότι δεν θα το άντεχα… Έτσι έβγαλα το σφουγγαράκι και προσπάθησα να τα σβήσω όλα. Κατέστρεψα όλα όσα έκανα γι΄ αυτή. …. Όσα τουλάχιστον μπορούσα να καταστρέψω…. Έφυγε.. Αλλά δεν πήρε τίποτα δικό μου μαζί της, σαν λάφυρο. Μόνο κάποιες αναμνήσεις που κι αυτές κάποτε θα ξεχαστούν. Επιθυμούσα να βγω τελείως απ΄τη ζωή της. Ακόμα κι από τη μνήμη της. Κι αν μπορούσα να γυρίσω το χρόνο πίσω, θα΄ σβηνα κάθε ίχνος το οποίο θα μπορούσε έστω κι αόριστα να υπονοεί, όχι να θυμίζει, να δημιουργεί, έστω, κάποια μικρή υποψία, ότι όλα αυτά συνέβησαν κάποτε……..Η πραγματική όμως εκδίκηση δεν ήταν αυτή, αλλά το γεγονός ότι παρ΄ ολα αυτά, τελικα, την συγχώρεσα.........

Μεσολάβησαν κάποια δευτερόλεπτα σιωπής.

- Ευχαριστώ για τον καφέ, είπε και σηκώθηκε.

Πηρέ το καπέλο του από το διπλανό κάθισμα και με χαιρέτησε χωρίς να μου δώσει το χέρι του, με μια ελαφριά κάμψη του κεφαλιού. Δεν σηκώθηκα. Έμεινα στη θέση μου. Αυτός κατευθύνθηκε προς την εξώπορτα. Πρώτα είδα την πόρτα ν΄ ανοίγει και μετά την άκουσα να κλείνει ….

Δυο λεπτά αργότερα συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε πόρτα στον τοίχο, σ΄ αυτή την πλευρά του δωματίου. Κι όμως το φλιτζάνι του καφέ ήταν εκεί. Και στο τασάκι υπήρχαν γόπες τσιγάρων Καρέλια που δεν καπνίζω εγώ.

Νίκος Γιαννόπουλος

Αθήνα

ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ

2010-09-06T14:41:00.001+03:00

Μονάχα ένα λεπτό.

Έλειψα μόνο ένα λεπτό από το σπίτι.

Αλλ΄ όταν γύρισα βρήκα τη σκόνη να΄χει πάει παντού.

Ολα στην ίδια θέση ήταν, μα σκοροφαγωμένα και παλιά.

Και τα κλειδιά τα βρήκα σκουριασμένα.

Έλειψα μόνο ένα λεπτό.

Ως εδω έξω βγήκα μόνο ένα λεπτό.

Τα μάτια ίδια, αλλά οι ρυτίδες ήτανε παντού.

Και στα μαλλιά άσπρες τούφες.

Βαριά τα μέλη κι ο καθρέφτης ήτανε κενός.

Κι όμως.

Θα΄παιρνα όρκο πως μόνο τόσο έλειψα.

Ένα λεπτό.

Κι ας γέμισε ο τόπος με σκιές.

Και το κρεβάτι ας τρίζει.

Κι ας είναι οι τοίχοι πληγωμένοι από ρωγμές.

Κι ας μη γνωρίζω αυτό το πρόσωπο

που με τα ίδια του τα μάτια το κοιτάζω.

Σας λέω αλήθεια.

Ως εδω έξω βγήκα μόνο ένα λεπτό.

Κι είναι, σα να΄λειψα χιλιάδες χρόνια.

The Hunt For Gollum

2010-07-14T21:04:00.003+03:00

Award winning unofficial prequel to The Lord of the Rings dramatising Aragorn & Gandalf's long search for Gollum. This 40 minute film, made by fans for fans is based on the appendices of LOTR and was painstakingly shot on a low budget as a homage to Peter Jackson's trilogy and the writing of J.R.R. Tolkien.
Costing less than $5,000 to make, with a team of volunteers, Independent Online Cinema are proud to have brought Middle-earth to the screen once more. We hope you enjoy The Hunt For Gollum as much as we enjoyed making it.

"Sweet Chilli" LED BIB

2010-07-14T11:47:00.003+03:00

"Sweet Chilli" LED BIB
Animated Music Video for Mercury Prize nominees Led Bib's track.

Les Aventures de Joe

2010-07-14T11:43:00.003+03:00

Les Aventures de Joe
Ανέβηκε από Klemclem. - Ανακαλύψτε και άλλα Δημιουργικά βίντεο.

Herr Klein - Mister Little

2010-07-14T11:40:00.002+03:00

Herr Klein - Mister Little
Ανέβηκε από dailymotionhr. - Bίντεο με θέμα την τέχνη και το animation.

Closed zone

2010-07-14T11:38:00.005+03:00

Closed zone
Ανέβηκε από Gisha. - Νέα video από όλο τον κόσμο.
Gisha - Legal Center for Freedom of Movement calls on the State of Israel to fully open Gaza's crossings and to allow the real victims of the closure - 1.5 million human beings - the freedom of mov...

SCIENCE FICTION

2010-07-14T11:34:00.003+03:00

SCIENCE FICTION
Réalisation: Pixelstreet (Nicolas Schmitt, François Tchernia, François Vacarisas, Vincent Vacarisas)
Musique: Bodysnatcher (album: Ninth Floor) Label: Manic Depression
Effets sonores clip: Julien Michel
Maquillage: Adeline Loiseau

Red Dead Redemption

2010-07-13T12:59:00.003+03:00

he director of The Road and The Proposition, John Hillcoat, brings you an entirely digital Western short film. It uses Rockstar's rich open world in Red Dead Redemption to tell the story of John Marston's struggle in the new American Frontier.

DarkRoom

2010-07-13T12:55:00.003+03:00

DarkRoom , a film by Johnny Hardstaff.
Part of the Parallel Lines project from Philips Cinema and Ridley Scott Associates.
Five short films. Five genres. Five of RSAs hottest directors. One unifying piece of dialogue.
Were pushing the boundaries of cinematic viewing, giving you the chance to experience the spectacular Ambilight, picture and sound capabilities of Philips TVs for yourself.
There are millions of ways to tell a story.
Theres only one way to watch one.

The Hunt

2010-07-13T12:51:00.004+03:00

The Hunt
A film by Jake Scott
Part of the Parallel Lines project from Philips Cinema and Ridley Scott Associates.
Five short films. Five genres. Five of RSA's hottest directors. One unifying piece of dialogue.
Were pushing the boundaries of cinematic viewing, giving you the chance to experience the spectacular Ambilight, picture and sound capabilities of Philips TVs for yourself.
There are millions of ways to tell a story.
There's only one way to watch one.

The Gift

2010-07-13T12:48:00.003+03:00

The Gift
A film by Carl Erik Rinsch
Part of the Parallel Lines project from Philips Cinema and Ridley Scott Associates.
Five short films. Five genres. Five of RSA's hottest directors. One unifying piece of dialogue.
Were pushing the boundaries of cinematic viewing, giving you the chance to experience the spectacular Ambilight, picture and sound capabilities of Philips TVs for yourself.
There are millions of ways to tell a story.
There's only one way to watch one.

Instants

2010-07-13T12:44:00.003+03:00

Instants
Dans un étrange immeuble, empli d'une machinerie imposante, un vieillard fait danser un couple de marionnettes. instants. explore une relation entre frustration et désir autour de trois personnages séparé les uns des autres.
Ιnstants. est un film réalisé par deux graphistes de la promotion 2007 de l'EESA, dans le cadre de leur diplome de fin d'études.

Κillerbeans

2010-07-13T12:42:00.002+03:00

DR KILL & MR CHANCE

2010-07-13T12:38:00.003+03:00

Dr Kill, le meilleur tueur à gages, tente par tous les moyens d'éliminer Mr Chance, l'homme le plus chanceux du monde...
Dr Kill : Jean-Yves Chalangeas
Mr Chance : Jean Méningault

Pour que tu saches

2010-07-11T12:55:00.003+03:00

Pour que tu saches
Un prisonnier tente d'échapper à une dictature impitoyable.

Green Fingers

2010-07-11T12:48:00.003+03:00

Green Fingers - Vancouver Film School (VFS)

Created by Vancouver Film School student Clara Tung through the VFS 3D Animation & Visual Effects program.

Evillution

2010-07-11T12:37:00.003+03:00

Evillution - Vancouver Film School (VFS)
Created by Vancouver Film School student Arthur Lobo through the VFS Digital Character Animation program.

CODEHUNTERS

2010-07-11T12:32:00.003+03:00

This Hi-Resolution version of "Codehunters" has been audio remastered and remixed with THX sound effects and music, however I'm learning that the quality of sound and video tends to suffer once uploaded into youtube. This was fun to make for myself but I hope everyone else enjoys it. I tried to make the changes minimal and maybe even less obvious. The only visible differences are the credits. They've been replaced with something more visual as compared to its original boring credits format.
This is Ben Hibon's groundbreaking masterpeice "CODEHUNTERS". Blinkink and Ben Hibon along with MTV ASIA and other animation studios around the world put together this smooth and uniquely rendered animation. Being a huge fan of his work, I just had to recreate the atmosphere of the short film by modifying most of the music and effects and ambient sounds according to my own specific taste of course. All of the animations are true to the original but most of the music and sounds(train sounds, gun fire, alien/human screams, etc.) have been modified. Most of the new music has been taken from various movie and video game soundtracks, mostly from my personal collection. I would have played around more with it but I give all my projects about 3 days to finish or else I get bored and never finish them at all.

Blind Spot

2010-07-11T12:25:00.003+03:00

Réalisé par :
Johanna Bessière, Cécile Dubois-Herry, Olivier Clert, Yvon Jardel, Nicolas Chauvelot, Simon Rouby
d'après une idée d'Olivier Clert
Gobelins - CCIP

Les Dangereux

2010-07-11T12:21:00.003+03:00

Les Dangereux - The Dangerous (Animation / 2009) by Daniel Klug

Red Bull - The Can

2010-07-11T12:11:00.003+03:00

Red Bull - The Can - Watch a funny movie here

MYSTERY & FANTASY CLUB

Περί θανάτου κι άλλων ασθενειών

Hans Richter - Vormittagsspuk (1928)

The World Within Us

Οι Ηλίθιοι Είναι Ανίκητοι

Η Μαγεία στην Αρχαία Ελλάδα

Hollywood Bloodshed Violence in 1980s american cinema - James Kendrick

Winston Dixon - Film Noir and the Cinema of Paranoia

Mayer Encyclopedia of Film Noir

Writer s Digest Books How to Write Science Fiction and Fantasy

Crime Films

The Night of the Hunter (1955)

The Stranger-1946 (Orson Welles)

American Cinema - Film Noir [1995]

Quicksand (1950)

Nordic Noir: The Story of Scandinavian Crime Fiction

ΤΟ ΚΟΥΜΠΙ

''Portal: No Escape'' by Dan Trachtenberg

PAPER MEMORIES

The Letter

The Photograph (Η Φωτογραφία), English subtitles

O Drakos (The Dragon): with English subtitles

The Complete IMDB List of Films Noir

Η ΘΕΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ

WAX TAILOR - DRAGON CHASERS

The art of crime

The Art of Drowning

OCCASIO

PARCOURS

перестро́йка (Perestroika)

L'homme sans tête (2003)

Directed by

Memory

LA SOURIS QUI EST AMOUREUSE

Angus and Julia Stone - Black Crow

kokiriko bushi

YUME

Film Noir (short film)

Noir

Terminator & Jesus Parody - with Greek Subtitles

Tomato Is Another Day

Revolver

Your Libido

Scooter - Ti Sento

TO ΈΓΚΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΡΟΥΤΊΝΑ

FILM NOIR PORTAITURE

List of Film Noir from the Internet Movie Database

FILM NOIR

FILM NOIR STUDIES

The Critical Reception of Detective Fiction of the 1930s

Crime & Detective Fiction

Κατάλογος βιβλίων μαγείας

Μυθιστοριογραφία κατασκόπων

Hardboiled

Film noir

LE ROMAN NOIR

ROMANTIC AND QUIXOTIC HEROES IN DETECTIVE FICTION

The man with the beautiful eyes

Dinosauria, we

Bluebird

POSTERS FILM NOIR

L'Ultimo Pistolero

M (Greek subs)

A Gentlemen's Duel

A seemingly innocent tea party takes a turn for the dramatic when two imperious aristocrats suddenly find themselves competing for the affections of the same fair lady.

Blur Studio

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

MINI noir

The Goodnight Motel

Noir Mixtape

Noir

SALVADOR DALI animation

BREAKDOWN the video **2010 VIMEO AWARDS REMIX WINNER**

Liars "Scissor"

THE MARIO VALDEZ STORY

ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ

The Hunt For Gollum

"Sweet Chilli" LED BIB

Les Aventures de Joe

BREAKDOWN the video 2010 VIMEO AWARDS REMIX WINNER